بسم الله الرحمن الرحیم
سلام و عرض ارادت
این متن زیر فکر نمیکنم شبیه سئوال باشه جورایی درون منه امیدوارم درونم رو راهنمایی کنید.
بازهم سئوالات ساده و ابتدایی البته فکر کنم اساسیه و جهان بینیای
البته من نمیخواهم جر زنی کنم ولی خوب به من جواب بدید خواهشا
آیا من از وقتی که به سن تکلیف رسیدم مسلمان شدم؟ (بهمون فقط شیرینی دادن)
یا از زمانی که متولد شدم؟ (در گوشمون ازان و اقامه گفتن)
یا زمانی که مدرسه رفتم؟ (دروس دینی)
یا زمانی که داستانهای پیامبران رو شنیدم؟( از اطرافیان یا کتابها)
یا زمانی که وجود خدا رو درک کردم؟ (ذاتی)
""یا زمانی که فهمیدم برای چی خلق شدم؟"" (مطالعه بیشتر و بیشتر)
من تازگیها فکر کنم فهمیدم چرا خلق شدم و فکر میکنم مسلمان شدم و بخاطر همین عبادت هام رو تا جایی که میتونم انجام میدم و سعی میکنم چیزی از قلم نیاندازم اما
من قبلا سئوالی به عنوان " ترازوهای دینی " پرسیدم بیشتر منظور من این بود که من که فکر میکنم تازه مسلمان شدم آیا واجباتی قبل از این آگاهی بر من واجب بوده؟ مثلا روزه و نماز و ... که بخوام با اعمال مستحبی جبرانشون کنم یا باید حتما کفاره بدم.
یه حساب برای ... انداختم فکر کنم شد 140 سال روزه برای هر روز روزه نگرفتن اون
به نظر شما مردم چطوری مسلمان میشن همین طوری شهادتین میگن و تموم دیگه مسلمانن ؟
من از بچگی مجبور به نماز و روزه گرفتن نبودم که حالا با دلیل و مدرک بهش بیشتر اعتقاد داشته باشم از همون ابتدایی که نماز خوندن رو به ما یاد دادن اصلا روی هم 3 بار هم نشد یه نماز جماعت تو مدرسه برپا بشه چیزی که ما یاد گرفتیم در حد حفظ کردن و امتحان دادن بود نه بیشتر
به نظر من انسان از اجبار بدش میاد به خاطر همین خدا بهش اختیار داده خوب اصلا خودت فکر کن شما رو به چیزی اجبار کنن هرجند به نفعت باشه اگه ازش بدت نیاد حداقلش اینه که دنبالش نمیری .
به نظر من باید یه جایی غیر از مدرسه باید به عنوان جایی برای آموزش دین به بچها درست بشه هر چند کلا بحث در این مورد یه جورایی هزار تویی داره و باید از هزار جهت بررسی بشه
من فکر میکنم تا کسی خودش واقعا نفهمه مسلمان بودن یعنی چی اصلا مسلمان نیست هرچند در جامعه اسلامی زندگی کنه .
درد دل " کاش از همون کلاس اول بهمون عربی درس میدادن در حدی که بعد تا پنجم دبستان کلا عربی یاد میگرفتیم و میتونستیم خودمون قران رو بخونیم و معنی کنیم"
کلا من خودم نفمیدم دارم چی میگم ولی خوب شمایی که داری اینو میخونی حتما میدونی من چی میگم خواهشا منو راهنمایی کن
در مورد کتابهایی که معرفی میکنید بهتره صفحه ندید چون بعضی از انتشارات صفحه هاشون فرق میکنه بهتر نیست آدرس رو مثلا موضوعی کنید نه صفحهای.
البته اگه کتابهایی که معرفی میکنید الکترونیکی باشه که خیلی بهتره
با تشکر از حوصله شما
دوست بزرگوار از جديت شما در پيگيري پاسخ سؤالهاي خود خرسنديم و براي شما آرزوي توفيق الهي بيش از گذشته داريم، در پاسخ به پرسشهاي بيان شده در مطالب شما به چند نكته اشاره مي نمائيم:
1.در مورد زماني كه انسان مسلمان محسوب مي شود با توجه به معارف ديني مي توان به اين نكته اشاره نمود كه در مرتبه نخست هر انساني در هر خانواده و هر قوم و قبيله و در هر كجاي دنيا كه به دنيا مي آيد بر اساس فطرت الهي و توحيدي به دنيا مي آيد كه در نهايت شكوفا نمودن آن و به فعليت رساندن آن در همه انسانها هدف اديان الهي و بخصوص دين حنيف اسلام مي باشد: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ »؛«پس روى خود را متوجّه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوند، انسانها را بر آن آفريده دگرگونى در آفرينش الهى نيست اين است آيين استوار ولى اكثر مردم نمىدانند!»(1)
بنا بر اين اگر مقصود شما از زمان مسلمان شدنتان اشاره به زماني باشد كه اين معارف به عنوان ذخيره اي الهي در نهاد شما قرار گرفته اند مي توان با استناد به معارف دين، بدو تولد هر انساني را زمان قرار گرفتن فطرت الهي و توحيدي در نهاد او قلمداد نمود، كه در صورتي كه در ادامه زندگي توسط اطرافيان منحرف نگردد شكوفا خواهد شد، امام صادق (ع) در توضيح آيه قبل مي فرمايد: « مَا مِنْ مَوْلُودٍ يُولَدُ إِلَّا عَلَى الْفِطْرَةِ فَأَبَوَاهُ اللَّذَانِ يُهَوِّدَانِهِ وَ يُنَصِّرَانِهِ وَ يُمَجِّسَانِهِ و...»؛«هيچ انساني به دنيا نمي آيد مگر اين كه بر اساس فطرت الهي (دين حنيف اسلام) به دنيا مي آيد ، (اما) بعد از اين ولادت است كه پدر و مادر او را (به تبع فرهنگ و اعتقاد خودشان) يهودي و يا نصراني و ... مي نمايند» (2).
اما اگر منظور شما از مسلمان شدن زماني باشد كه شما به لحاظ فقهي مسلمان محسوب مي شويد و ديگران بايد با شما بر اساس احكام اسلام رفتار نمايند و در حفظ حرمت شما و محترم شمرد اموال و دارائي هاي شما و ... مراعات احكام مسلمان را در مورد شما داشته باشند باز هم از همان زماني كه شما از پدر يا مادر مسلمان به دنيا قدم مي گذاريد ، از نظر احكام ديني مسلمان محسوب مي شويد. (3) ولي اگر منظورتان زماني باشد كه با انتخاب خودتان مسلمان محسوب مي شويد و دین حقیقی اسلام را بر می گزینید، از زماني است كه با آگاهي و شناخت خودتان در اعماق قلب به اسلام باور می آورید شهادتين را بر زبان جاري نموديد (ولو با تقليد از ديگران و با كمك از اعتقاد والدين خود ) (4) اما اگر منظورتان از مسلمان شدن به معناي حقيقي و باطني آن باشد كه ظاهرا مراد شما نيز همين مرتبه از اسلام مي باشد، زماني است كه خود شما به هر نحوي با تفكر و تعقل خودتان خداوند عالم را شناخته ايد و به يكتا بودن آن معتقد شديد مي باشد كه مي توان اين مرتبه را مقدمه اي براي رسيدن به ايمان قلبي تلقي نمود، و فرق نمي كند كه اين معرفت و شناخت قلبي براي شما در كلاس درس ديني به دست آمده باشد و يا هنگام تحقيق از اطرافيان و يا مطالعه كتابهاي اعتقادي و يا در ادامه تحقيقات گسترده شخصي خودتان به اين نتيجه رسيده باشيد.
2. به هر حال در هر زمان كه به آن درجه بالاي از اسلام رسيده باشيد ، در مورد ملكلف شدن به احكام الهي نظير نماز و روزه چون شما در خانواده مسلمان به دنيا آمده ايد و به لحاظ فقهي از بدو تولد افتخار مسلمان بودن را داشته ايد. لذا از زماني كه به سن تكليف رسيده ايد تكاليفي را كه در انجامش سستي داشته ايد بايد جبران نمائيد، اما نكته اي را كه نبايد فراموش كنيد اين است كه در مورد كفاره هاي روزه هاي قضا شده از شما در مواردي كه به صورت عمدي روزه نگرفته ايد تنها راه جبران ،كفاره 60 روز روزه در مقابل هر روز نيست. بلكه بر اساس توان شما مي تواند به موارد ديگري تغيير يابد، مثلا اگر از لحاظ مالي توان داشتيد مي توانيد به جاي 60 روز روزه گرفتن به 60 فقير غذا بدهيد ، و حتي در صورت عدم توان مي توانيد به تعداد روزه اي كمتر و يا فقراي كمتر نيز اكتفا نمائيد (5)كه مي توانيد جهت اطمينان از شرايط اين تخفيف متناسب با نظر مرجع تقليد خودتان با تماس با دفتر مرجع خودتان و بيان شرايط خود از كم كيف آن مطلع شويد.
2.در مورد كوتاهي و قصور برخي از مدارس در آموزش احكام ديني به دانش آموزان به شيوه اي جذاب و بدور از اجبار و اكراه متاسفيم ، اما كمتر اتفاق مي افتد كه در جامعه اسلامي فردي نه در مدرسه با اين احكام و يا حد اقل با ضرورت يادگيري آن آشنا شود و نه در خانه و نه در جامعه و در تماس با دوستان و معلمان و ديگر افراد، به نحوي كه تا چندين سال پس از گذشت از سن تكليف آنها هيچ گونه آسشنائي در مورد وظيفه ديني خود مثل نماز و روزه نداشته باشند، اما به هر حال مي پذيريم كه افرادي مانند شما هستند كه در اثر كوتاهي خودشان و يا نبودن امكانات كافي كمي ديرتر با وظائف ديني خود آشنا شوند و انگيزه كافي براي رعايت آن پيدا نمايند ، كه در اين صورت هم با توبه راه جبران گناه ترك نماز و ... وجود دارد و هم راه براي جبران خود اعمال قضا شده در گذشته وجود دارد البته نبايد از زيادي آنها ترسيد بلكه بايد با اعتماد و اتكا به خداوند به تدريج در كنار وظائف روزانه آنها را نيز قضا نمود.
پي نوشت ها:
1. روم (30) آيه 30.
2. شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه،انتشارات جامعه مدرسين قم، 1413 ق، ج 2، ص 49 .
3. آيت الله شاهرودي، فرهنگ فقه،مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامي 1382ش، ج1، ص483.
4. همان.
5. رك:رساله توضيح المسائل مراجع معظم تقليد،مساله كفاره روزه عمد.
