سلام
دختری 27 ساله هستم که 8 سال است ازدواج کرده ام.
همسرم را خیلی خیلی دوست داشتم.توی زندگی خیلی سختی ها رو به خاطرش تحمل کردم.از چند سال پیش فهمیدم که متاسفانه چشم و دلش دنبال خانوم های دیگست.خیلی کارها کردم ولی فایده نداشت.سال گذشته سر قرار با یه خانوم شوهردارد گرفتنش.امسال هم با چندتا از همکارای خانومش دوست شده و براشون اس ام اس های عاشقانه میفرسته.گذشته از اینا به خودم و پدر و مادرم هم توهین میکنه.الان یک ماهه که میگه دیگه نمیخوام باهات زندگی کنم.تو منو محدود میکنی.من باید راحت باشم.خیلی باهاش حرف زدم ولی فایده نداشت.ایرادهای الکی هم میگیرهومثلا به من میگه تو شکله مادرت هستی و....
الان میدونم باید چیکار کنم.نمیدونم اگه طلاق بگیرم خدا از من راضی هست یا نه؟
از خدا میترسم.میدونم اگه از هم جدا بشیم اون کاملا به فساد کشیده میشه.البته خودم هم غرورم شکسته از کاراش.
خواهش میکنم راهنماییم کنید
با سپاس
با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از این که در وضعیت نابسامانی قرار دارید و از سوی شوهرتان مورد بی مهری قرار گرفته اید به طوری که او جسور تر شده و به نوعی نسبت به شما و تعهدات ازدواج خیانت می کند، متأسفیم.
پیوند مقدس زناشویی، وظایف و تعهداتی را به حکم شرع و قانون بر گردن زن و مرد می گذارد که تخطی از آنها نشاید. یکی از اصلی ترین این تعهدات، پایبندی به خانواده و همسر و تلاش در ایجاد صمیمیت و پرهیز از ایجاد رابطه های مشکوک و خارج از چارچوب خانواده با دیگران و رابطه های گناه آلود با جنس مخالف است که متأسفانه شوهرتان آن گونه که شما توصیف نموده اید و حقیقت داشته باشد، این تعهد اصلی ازدواج را زیر پا نهاده و در صدد رابطه با جنس مخالف گشته است در حالی که با ازدواج با شما بر اساس موازین شرعی و قانونی تعهّد كرده است که نسبت به همسرش متعهد و پایبند باشد ولی در عمل این گونه رفتار نمی کند و به رابطه های دوستانه خود با جنس مخالف ادامه می دهد و آن را دلیل بر راحتی و آزادی خود می داند و نصایح به حق شما را بر نمی تابد و آن را مخل راحتی و آزادی خود می داند.
رفتار ناشایست شوهرتان گویای این مطلب است که او یا فرد غافلی است که از تبعات منفی و پیامدهای مخرب این گونه روابط گناه آلود و آسیبی که به بنیان خانواده و ازدواج وارد می کند اطلاعی درستی ندارد و یا از ایمان ضعیفی برخوردار است که تحت تأثیر فرهنگ منحط غربی ها به کیان خانواده پایبند نیست و یا فردی مریض، زیاده خواه، هوسران و تنوع طلبی است که در هر صورت می طلبد، با بهره گیری از تمام توان و ظرفیت با آگاهی بخشی و راهکارهای دیگر به اصلاح رفتارهای او پرداخته شود. اگر شوهرتان به توصیه و نصیحت شما ترتیب اثر نمی دهد در این صورت، می توانید مطالب و حرف های خود را از زبان فرد دیگری به او منتقل نمایید و او را متوجه اشتباهش گردانید. معمولاً خانواده درمانگران و زوج درمانگران باتجربه بهترین گزینه برای حل اختلافات این چنینی می باشند. می توانید به بهانه هایی او را به مراکز مشاوره ای ببرید و زمینه تغییر و اصلاح او را به صورت تخصصی و اصولی و با بررسی همه جوانب فراهم آورید. اگر شوهرتان همکاری نکرد و یا مشاوره های این چنینی تأثیر چندانی نداشت در این صورت، می توانید موضوع را از طریق خانواده او و فردی صاحب نفوذ روی شوهرتان پیگیری نمایید تا او را هشدار دهند و از رفتارهای ناشایست برحذر دارند. اگر باز امتناع ورزید و یا اگر تأثیری نداشت در این صورت، موضوع را از طریق مراکز قانونی پیگیری نمایید. نهایتاً اگر باز اصلاح نشد و شوهرتان همچنان مُسر بود که به روابط گناه آلود خود ادامه دهد و نظر جمعی نیز بر این تعلق گرفته بود که طلاق و جدایی بهترین گزینه برای رهایی از این زندگی است، می توانید تقاضای طلاق دهید و از شرهرتان جدا گردید.
این را بدانید که سلامت روحی و روانی شما از اهمیت ویژه ای برخوردار است به همین دلیل، نباید اجازه دهید سوءرفتار شوهرتان و بدرفتاری او با همه بزرگی و غیر قابل تحمل بودنش، شما را زمین گیر کند. از طرف دیگر، برخی از خودگذشتگی ها که به قیمت از بین رفتن تمام زندگی و آرامش روحی و روانی شما می انجامد و بنیان خانواده را به نابودی می کشاند، زیبنده فرد مسلمان نیست بنابراین، اگر فکر می کنید که شوهرتان اصلاح ناپذیر است و تلاش و کوشش شما ره به جایی نبرده است و نظر جمعی هم بر طلاق تعلق گرفته است، گزینه طلاق را انتخاب کنید. این را بدانید که شما بیش از این مسئولیتی ندارید و ترس شما کاملاً بی معناست.
اگر نهایتاً جدایی شما منجر به این شود که شوهرتان به کلی به فساد کشیده شود و در منجلاب فساد و بی بندوباری غرق گردد، این مسئله بیش از این ربطی به شما ندارد و همان طور که گفتیم در درجه اول، سلامت روحی و روانی و امنیت خانوادگی و اخلاقی شما و فرزندان آینده تان در اولویت نخست قرار دارد و شما شرعاً و قانوناً نمی توانید برخی چیزها را فدای چیزهای دیگر نمایید.
توجه داشته باشید که همواره مسائل خانوادگی از حساسیت های بخصوصی برخوردارند و بدون بررسی همه جوانب، هیچگاه به ضرس قاطع نمی توان حکمی را صادر کرد، توصیه می شود مشاوره های حضوری را جدی بگیرید و راهکارهای تخصصی تر را امتحان کنید.
