شرب خمر

گرچه -دقيقا- نمي توان گفت تاريخ ساخت و مصرف شراب در چه زماني بوده است ، اما آنچه كه از متون ديني وتاريخي استفاده مي شود اين است كه شراب سابقه طولاني دارد. در حدیثی از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمودند:« ما بعث الله نبيا قط الا بتحريم الخمر و.... خداوند هیچ پیغمبری را نفرستاد جز این که حرمت شراب جزء برنامه رسالت او بود.»(1) اين حديث بیان گر این نکته است که خوردن مشروبات الکلي از زمان حضرت آدم علیه السلام تحريم شده است.
تاریخچه شراب خوری به زمان های بسیار دور باز می گردد، یکی از قدیمی ترین شرابها که در بسیاری از ادیان رواج داشته شرابی است در آیین ميترائيسم، نام اين شراب در بسيارى از اديان و مذاهب ديده مى شود. اين شراب نخستين بار در آئين ودائى و سپس در برخى اديان ايرانى مطرح شده است . اين شراب از گياه مخصوصى تهيه مى شد. در آئين مهرپرستى اين شراب به «هوم» يا «هائوما» معروف است كه از گياه مقدسى گرفته مى شد. مهرپرستان معتقد بودند كه با نوشيدن اين شراب، حالت روحانى يافته و بر اسرار غيبى دست مى يابند. اين شراب به مذهب «زرتشت» نيز راه يافت، آن گونه كه به «مسيحيت» هم سرايت كرد و نان فطير و شراب را پديد آورد. ريشه تاريخى عقيدتى این شراب به مذهب ودائى مى رسد.(2)
دراین خصوص به منابع زیر مراجعه فرمایید:
1- ذبيح الله محلاتي، ساحل نجات در مضرات شراب، ترياك، قمار، موسيقي.
2- موبدی علی، از شراب چه می دانیم.
3. عبد الله مبلغی آبادانی، تاریخ ادیان و مذاهب جهان ، انتشارات منطق( سینا)، چاپ اول 1373، ج1، ص 314.
<http://www.porseman.org/q/show.aspx?id=12981.4
پی نوشت ها :
1. مرحوم كلینی، كافی تحقیق: علی اکبر غفاری، چاپ حیدری، انتشارات دارالكتب الاسلامیة، ج1، ص148؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، تحقیق: شیخ محمد رازی، بیروت، انتشارات دار إحیاء العربی، ج 17، ص 237.
2- عبد الله مبلغی آبادانی، تاریخ ادیان و مذاهب جهان، انتشارات منطق( سینا)، چاپ اول 1373، ج1، ص314.