پرسش گر گرامی تمسخر و بی احترامی به افراد یا اقوام که باعث خوار و کوچک شدن آنها بشود، بسیار زشت و زننده است و گناه کبیره نیز می باشد پیامبر اعظم (ص) می فرماید:َ مَنْ أَذَلَّ مُؤْمِناً أَذَلَّهُ اللَّه(1)
هرکس مومنی را خار و ذلیل کند خداوند او را ذلیل می گرداند.
و به فرموده امام صادق (ع) چنین فردی نباید توقع دوستی از کسی را داشته باشد چون دائما با تمسخر دیگران، دشمنی آنها را می خرد: لَا يَطْمَعَنَّ الْمُسْتَهْزِئُ بِالنَّاسِ فِي صِدْقِ الْمَوَدَّةِ(2)
کسی که مردم را به تمسخر و استهزا می گیرد، نباید در دوستی آنها طمع کند.
بنابر این توهین و تمسخر چه به لفظی که شما ذکر کردید و چه به الفاظ دیگر از نظر اخلاقی اسلامی محکوم است. ولی باید بدانید این تمسخر کفاره خاصی ندارد، و راه جبران آن توبه و تصمیم به ترک این کار است و اگر با تمسخر باعث بدبینی افرادی شده، تا حد توان جبران کند و تلاش کند آن بد بینی را از بین ببرد، و چون حلالیت طلبیدن از یک قوم ممکن نیست ،حلالیت لازم نیست و همان توبه وترک این کار و جبران بدبینی های حاصل از تمسخر تا حد توان، کافی است.
در ضمن سعی کنید با تفکر قبل ازتکلم کردن، از شوخی هایی که بوی تمسخر می دهد دوری کنید.
پی نوشت ها :
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت - لبنان، 1404 ه.ق، ج 72، ص 142 .
