با سلام.
میخواستم بدونم،با توجه به این که در بعضی مواقع زن بیشتر متحمل شرمندگی و بی آبرویی می شود(مثلا در یک رابطه ی نامشروع که ویژگی های جسمی و بدنی زن این بی آبرویی را بیشتر بروز می دهد در حالی که یک مرد ممکن است از این بی آبرویی در رود) آیا این موضوع دال بر ضعیف تر بودن زن نسبت به مرد نیست؟
با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اگر مراد شما از ضعیف بودن زن، ضعف جسمی و ظاهری است، امری پذیرفته شده و قابل قبول است چرا که به هر حال نوع خلقت افراد بر اساس حکمت خداوند، مطابق انتظارات و وظائفی است که برای هر یک مقرر شده است، بر اساس اين اختلاف طبيعي، وضعیت جسمی زن و مرد، متناسب با نقش آنها در جامعه خلق شده است که مطابق آن می طلبد مرد دارای جسمی قوی تر و زن دارای جسمی لطیف تر و ظریف تر داشته باشد يا زن به نسبت به نقش مادري، داراي احساسات و عواطف بيشتري نسبت به مرد باشد لذا ضعيف جسماني زن نسبت به مرد را پذيرفته و آن را مطابق حكمت مي دانيم.
اما اگر مراد شما،ضعف مقامی و وجودي زن نسبت به مرد نزد خداوند است ، بايد گفت: دین اسلام برای مقام زن احترام و جایگاه ویژای قائل شده که هرگونه ملاک برتری را فقط ایمان و تقوا می داند و می فرماید: «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُم؛ (1) گرامىترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست».
لذا دیدگاه قرآن نسبت به زنان متفاوت از مردان نیست. آنها هر دو، مخلوقات خداوند هستند که هدف والای آنها بر روی زمین عبادت خداوند و عمل صالح و پرهیز از شیطان و بدی است. آنها هر دو، بر طبق آن پاداش میگیرند آنچنانکه می فرماید:«مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثىَ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَوةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُون ؛ (2) هر كس كار شايستهاى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده مىداريم و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مىدادند، خواهيم داد».
بر اين اساس برتري وجودي نزد خداوند داراي ملاك و شاخصه هايي است كه اين امر براي زن و مرد يكسان است و هيچگاه مسئله مطرح شده يعني برخي از ويژگيهاي زن يا مرد، نمی تواند ملاکی برای سنجش مقام هر یک طرفين باشد و چه بسا با توجه به جايگاه و نقش مهم زن در خانواده و جامعه،همين مسئله به عنوان عامل بازدارنده و زنگ خطري قوي براي زنان قرار داده شده تا به سبب آن زنان كمتر به اين مسائل آلوده شوند و عامل بازدارنده جدی در این انحراف داشته باشند.
این منع و بازدارندگی همانند سخت گیری های پدري است که براي بازداشتن فرزند خود از عملي زشت، موانع فراوان و هشدارهاي جدي براي او ايجاد مي كند و شايد براي ديگر فرزندان دوستان و آشنایان اين سخت گيري را انجام ندهد، لذا اين مسئله نه تنها نمي تواند سند و مويدي براي ضعف مقامي و وجودي زن باشد، بلكه برعكس، دال بر بزرگي و عظمت مقام وي و اهمیت طهارت او در نزد خداوند است.
پی نوشت ها:
1. حجرات (49) آیه 13.
2. نحل (16) آیه 97.
