با سلام-امیرحیدری هستم 20 ساله از زنجان-ما خانواده چهار نفره هستیم البته تنها خواهرم یک سال پیش به خواطر بیماری فوت کرد و حالا سه نفر هستیم-بنده محصل هستم و به زودی دیپلم خود را میگیرم-پدرم کارمند بانک است-مادرم خانه دار است و به خاطر فوت خواهرم بسیار بسیار ناراحت-با کمک پدرم خانه و ماشین دارم-معافیت پزشکی سربازی دارم-اکثر اوقات در خانه تنها هستم-دوستی هم ندارم و از دوستی و رفیق بازی خوشم نمی اید با فامیل هایمان هم به دلایلی رفت و آمد نداریم-با این توضیحات میخواهم بگویم که من قصد ازدواج دارم میدانم سنم کم است ولی هرچه قدر با خود کلنجار می روم از ایت تصمیم منصرف نمی شوم-بیشتر اوقات در خانه تنها هستم-چون وقتی پدرو مادرم بیرون می روند با آنها نمی روم چون انها هم دو نفری راحت تر هستند وهم من زیاد با گردش آنها راحت نیستم-فعلا شاغل نیستم ولی بعد از گرفتن دیپلم حل می شود-آیا به نظر شما با این شرایط ازدواج کنم؟ به نظر خودم هم مشغولیتم را بیشتر میکند و هم مادرم را سرگرم میکند تا از فشار روحی ناشی از فوت خواهرم کم شود-لطفا مرا راهنمایی بفرمایید-با تشکر
با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
به نوبه خود درگذشت خواهر گراميتان را به شما و خانواده محترمتان تسليت مي گوييم و براي آن عزيز از دست رفته علو درجات را از خداوند خواستاريم. شما قطعاً مي توانيد يك ازدواج موفق بكنيد ولي بهتر است براي تضمين بالاتر موفقيت ازدواج نيم نگاهي به نكات ذيل داشته باشيد:
1) ازدواج نبايد در حد امكان كارويژه درماني يا تسكيني به خود بگيرد. مثلا نبايد براي درمان اضطراب و افسردگي يا تسكين آلام و غم ها به ازدواج روي آوريم چرا كه موفقيت ازدواج در گرو تامين نسبي ملاك سلامت روان مي باشد و بدون رعايت اين ملاك موفقيت ازدواج به مخاطره مي افتد. با اين وصف بهتر است 6 ماه قبل از اقدام به ازدواج از طريق مشاوره و روان درماني با يكي از بهترين متخصصان شهرتان به صورت نسبي به اين ملاك بسيار سرنوشت ساز دست يابيد. همان گونه شما احتمالاً دوست نداريد همسر آينده شما با غمگيني پا در زندگي شما گذارد همسر آينده شما نيز توقعي جز نشاط نسبي از شما ندارد. ازدواج در بهترين شرايط مشكلات خاص خود را دارد و ما نبايد با كوله باري از مشكلات كوچك يا بزرگ پا در زندگي مشترك نهيم. بهتر است همان طور كه در پيش گذشت پيش از اقدام به ازدواج با يك روان شناس باليني كار ازموده چند جلسه اي به مشورت بنشينيم.
2) هر چند غم از دست دادن خواهر بسيار سنگين و كمر شكن است ولي توقع مي رود بعد از سالگرد آن مرحوم شما به بازسازي و ساماندهي نظام عاطفي رواني خود اقدام نماييد. مثلا انزواجويي شما به هيچ وجه منطقي به نظر نمي رسد و بايد براي نيل به يك ازدواج موفق از همينك بر سطح روابط اجتماعي خود بيفزاييد. پسري كه با تنهايي خو گرفته است قطعا بعد از ازدواج مشكلات عديده اي با همسر و به ويژه با خانواده همسرش خواهد داشت. پس لااقل به صورت تمريني نيز به تدريج بر دامنه روابط خود با ديگران بيفزاييد و حتي به بهانه راحتي والدين از همراهي ايشان صرف نظر نكنيد.
3) سن شما براي ازدواج بد نيست و خوشبختانه مشكل سربازي هم نداريد در اين شرايط بد نيست با صبر و حوصله و نه با عجله و شتابزدگي كم كم روحيات خود خانواده محترمتان را براي شروع خواستگاري در 6 ماه آينده آماده نماييد.
بعد از شروع خواستگاري كه احيانا تا پسند اوليه طرفين بارها با افراد مختلف تكرار خواهد شد شما مي توانيد در اين اثنا به گرفتن ديپلم اقدام نماييد و در فاصله بين آشنايي تا عروسي يك شغل مناسب براي خود دست و پا كنيد مهم نيست كه شما كي و با چه كسي ازدواج مي كنيد مهم اين است كه شما ملاكمند انتخاب و ازدواج نماييد. پس هيچ عجله اي بر ازدواج نيست و شما بايد با ارتقا روزافزون سلامت روح و روان يكي از ضروري ترين ملاك هاي انتخاب همسر (كه شما هم شاملش هستيد) را تأمين نماييد.
قطعا ازدواج بهنگام و ملاكمند شما سهم بسزايي در تلطيف شرايط خانواده شما خواهد داشت بار ديگر اين ضايعه بزرگ را به شما تسليت مي گوييم و اميدواريم خداوند با اعطا يك همسر خوب به شما تا حدودي خلا ناشي از فقدان آن عزيز را پر كند.
