با سلام
من چند وقتی است که به خاطر گناهان زیادی که مرتکب شده ام و تنبلی های بسیار زیاد از خودم بسیار بسیار بدن آمده و از دست خودم خیلی ناراحتم به نظر شما چه کنم ؟
چون گاهی اوقات فکر میکنم که خدا دیگر مرا دوست ندارد و مرا به حال خودم رها کرده است...لطفأ کمکم کنید.

با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

پرسش گر گرامی این یک حقیقت است که گناه پرده ای از غبار بر روی دل انسان می اندازد و اگر توبه شود پاک می شود ولی اگر توبه انجام نشود و گناه روی گناه انجام بشود این غبار بیشتر و بیشتر می شود و دل را سیاه می کند و انسان را از خدا دور می کند و در اثر گناه زیاد ممکن است خدا آن ها را به حال خود واگذار کند تا بیشتر در گناه غوطه ور شود و عذاب سخت تری خواهند داشت « وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلي‏ لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلي‏ لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهين»‏(1)؛ آنان كه به راه كفر رفتند گمان نكنند كه مهلتى كه ما به آنها مى‏دهيم به حال آنان بهتر خواهد بود، بلكه آنها را (براى امتحان) مهلت مى‏دهيم تا بر گناه و سركشى خود بيفزايند، و آنان را عذابى خواركننده است.
از این آیه می فهمیم که ممکن است خداوند به افرادی مهلت دهد تا گناه بر گناه بیافزایند و این یعنی رها کردن آن ها به حال خود.
ولی شما که از گناه کردن ناراحت هستید (و این نکته خوبی است) باید بدانید راه برای بازگشت انسان به سوی خدا همیشه باز است .این راه همان توبه واقعی و حقیقی است اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی دستور خاصی ندارد. مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است. اگر کسی به این حالت دست یافت، حقیقت توبه در او محقق شده است و مراتب دیگر توبه برای رسیدن به مراتب بالاتر کمالات است. توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد، مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. قرآن کریم مى فرماید: ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همهء گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.(2) توبه حقیقی گناهکار توبه کننده را محبوب خدا می سازد. قرآن کریم می فرماید: «اِنّ الله یحبّ التوابین؛(3) خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد». کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می کند؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد، چنان که پیامبر فرمود:«التائب من الذنب کمَن لا ذنب له؛(4) کسی که از گناه توبه کند (خداوند همه گناهان او را می آمرزد و) همانند کسی می شود که هیچ گناهی نکرده است».
مطمئن باشید با توبه و ترک گناه، امید و نشاط به زندگی تان بر می گردد و برای زندگی تان برنامه ریزی می کنید و با اشتیاق به سوی موفقیت ها حرکت خواهید کرد و دیگر احساس تنبلی نخواهید داشت.
پس توبه کنید و تصمیم قطعی بر ترک بگیرید و برای این که بتوانید بر توبه تان مستمر باقی بمانید باید از هر کاری یا وسیله یا فردی که شما را به گناه متمایل می کند دوری کنید.
البته در صورت تمایل می توانید با طرح دقیق مشکل تان جواب دقیق تری دریافت کنید،برای این منظور می توانید با بخش تلفنی به شماره 09640 نیز تماس بگیرید.
پی نوشت ها:
1. آل عمران (3)آیه 178.
2. سوره زمر(39)، آیه 53.
3. سوره بقره(2) آیه 222.
4. کلینی ،اصول کافی، ‏ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى‏، كتاب فروشى علميه اسلاميه، ج 3، ص 109.