سلام خداقوت.
اسرافیل صور اول رو که زد همه میمیرند پس کی صور دومو میزنه؟
با سلام و سپاس از ارتباط تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
از پرسش شما دو بر داشت می شود اگر مراد شما سوال از زمان وقوع نفخ صور دوم است. باید گفت: با استناد به قرآن، مسلم است که در عالم، تحقیقاً دو نفخه صور، اتفاق می افتد، نفخۀ اول، زمانی است که عمر دنیا تمام شده و به وسیلۀ آن تمام موجودات زندۀ از بین می روند.(1) در نفخۀ بعد که به نفخۀ حیات مشهور است، همۀ زنده می شوند.(2)
هر دو نفخه به طور ناگهانی اتفاق می افتد و فاصلۀ بین دو نفخه نیز، معلوم نیست. در برخی از روایات، این فاصله چهل سال ذکر شده است که معیار سنجش آن مشخص نیست.(3)
بنابراین،با نفخ صور اول، مردم و تمام موجودات زنده از بین می روند و این اتفاقات هولناک بعد از مرگ همگانی، در جهان واقع می شود.
بعد از این نفخ است که همۀ انسان ها زنده می شوند(4) و سراسیمه و هراسان همانند ملخ ها و پروانگان که به سرعت در هوا منتشر می شوند،(5) با سرعت به سوی محضر الهی روانه می گردند(6) در آن عالم حقایق آشکار می شود(7) و بعد از رسیدگی به حال همۀ انسان ها هر کس به سوی جایگاه ابدیش، می رود.
اگر مراد شما این است که نفخه صور دوم را چه کسی می زند؟ باید گفت بر اساس این آیه که فرمود:
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ (8)و در «صور» دميده مىشود، پس همه كسانى كه در آسمانها و زمينند مىميرند، مگر كسانى كه خدا بخواهد سپس بار ديگر در «صور» دميده مىشود، ناگهان همگى به پا مىخيزند و در انتظار (حساب و جزا) هستند. از تعبیر ذیل آیه معلوم می شود که گویا بعد از انجام صور اول ومرگ عموم حتی اسرافیل خداوند اورا دوباره زنده نموده واو در صور می دمد تا همگان دوباره زنده شوند . (9) پس صور دوم نیز توسط جناب اسرافیل خواهد بود .
پی نوشت ها :
1. زمر،(39) آیه ۶۸، “
2. یس،(36) آیه ۵۱، ”
3. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، نشر دار الکتب الاسلامیه تهران، بی تا، ج ۱۹، ص ۵۴۰ و ۵۴۲٫.
4. کهف،(18) آیه ۴۵؛ نحل،(16) آیه ۷۷؛ قمر،(54) آیه50 .
5. قارعه، (101) آیه ۴؛(54) آیه قمر7.
6. یس، (36) آیه ۵۱ ؛ نباء(78) آیه18.
7. ابراهیم،(14) آیه ۲۱؛ الحاقه،(69) آیه18.
8. زمر (39) آیه 65.
9. مکارم ، تفسير نمونه، نشر دار الکتب الاسلامیه تهران، بی تا ، ج19، ص 543.






