چگونگی فروکاهی جایگاه پیامبر و ترفیع صحابه برای مقابله با نظریه امامت (با استفاده از منابع اهل سنت )

با سلام و سپاس از ارتباط تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

اين ديدگاه (مرجعيت اهل بيت) احتياج به جايگزين سازي بود از اين رو ابتدا نظريه عدالت تمام صحابه را مطرح كردندو بحث صحابه را در مقابل اهل بيت پايه ريزي كردند.
تعريف اهل سنت از صحابه اين است :كساني كه حتي يك لحظه پيامبر را ديده اند. او عادل است و اگر در زندگي او خلافي ديده ايد او اجتهاد كرده است و هر مجتهد هم اگر خطا كند نزد خدا ثواب دارد.نظريه ي عدالت صحابه زير ساخت تفكر وهابيت و تفكر اهل سنت است.لذا با اين تعريف چندين هزار صحابه را شمرده اند، حتي كساني كه شير خوار بوده اند و براي تبرك نزد پيامبر برده شده بودند.
با شكل گيري اين نظريه (عدالت صحابه) يك قداستي براي صحابه ايجاد شد. در مقابل بحث اهل بيت و نظريه ي امامت كه مبناي تفكر شيعه است. اين قضيه از صحابه هم فراتر رفت و توسعه پيدا كرد.وبه تابعين نیز رسید.(كساني كه پيامبر را نديده اند ،بلكه صحابه ي پيامبر را ديده اند ) (1) و عدالت آنان راهم فراگرفت.
لازم به توجه است آنچه اين مدعا را تقويت مي نمايد ديدگاه اهل سنت نسبت به عمل صحابه است و عمل آنان را حجت مي دانند .به مانند ديدگاه شيعه كه فعل معصوم را حجت مي دانند.
آنان بر این اعتقادند که خدای سبحان و رسول گرامی او، اصحاب را تزکیه و پاک گردانده و همه آنها را عادل قرار داده اند و باید بر همین مبنا حرکت کرد و هر آنچه را که صحابه مخالف و منافی نصوص صریح قرآن و سنّت انجام داده اند، تأویل برد و توجیه کرد. آنان در این ادعا، به آیاتی از قرآن کریم و روایاتی، استناد جسته اند و یکی از معروفترین احادیثی که بدان متمسک شده اند، حدیث «اصحابی کالنجوم، بایّهم اقتدیتم اهتدیتم» است.(2)اصحاب من مانند ستارگانند به هر يك از آنان اقتدا نماييد هدايت خواهيد يافت.
براي آگاهي از اين ديدگاه به كتابهاي نقدي بر نظريه عدالت و مرجعيت ديني صحابه تاليف علي اصغر رضواني و150صحابي ساختگي،علامه عسكري والصحابي و عدالته". علامه عسكري ،مراجعه نمائید.
پی نوشت ها :
1. بر گرفته از پژوهشـى در عـدالت صحـابه،احمد حسين يعقوب لينك http://ketaab.iec-md.org/EMAAMIEH/pazhoohesh_edaalat_sahaabeh_yaaqoob_06...
2. ذهبي،ميزان الاعتدال تحقيق : علي محمد البجاوي چاپ : اول سال چاپ : 1382 - 1963 م چاپخانه : ناشر : دار المعرفة للطباعة والنشر - بيروت - لبنان : ،ج1،ص413