حیوانات

در مورد وضعیت خاصی که در سگ مطرح کردید. پاسخ این پرسش را باید از متخصصان علوم مربوطه و کارشناسان فیزیولوژی حیوانات به دست بیاورید ؛ اما درمورد حرمت گوشت جوجه تیغی باید گفت:
دلیل این حرمت فتوای مراجع است که بر اساس مبانی و منابع قرآنی و راویی حاصل شده است و بر اساس منابع دینی در گوشت حیوانات اصل بر حرمت است مگر آنکه دلیل حلیت وجود داشته باشد و در حیوانات خشکی زی تنها 1سیزده حیوان حلال گوشتند و ما بقی حرام گوشت محسوب می شوند که این سیزده حیوان عبارتند از :
1. گاو 2. گوسفند 3. بز 4. شتر 5. اسب 6. الاغ 7. قاطر 8. آهو 9. گوزن 10. قوچ 11. بزکوهی 12. گاو وحشی 13. گورخر (1)
اما در مورد فلسفه این حرمت باید گفت اصولا دستورات دینی بر اساس مصالح و مضراتی است که در در پس این اعمال برای انسان وجود دارد، اما در عین حال فواید و زیان هایی که از غذاها یا چیزهای دیگر متوجه انسان ها می شوند(و در احکام الهی تنها حکم آنها بیان شده) صرفا ضررها و آسیب ها جسمی و بدنی نیست و چه بسا برخی به روح و روان انسان آسیب برسانند که این دسته امور شاید برای همیشه از دسترس دانش بشری و عقل ناقص انسان ها به دور بماند. بنا براین نباید در احکام دینی صرفا به جنبه و آثار جسمانی آنها توجه کرد.
در احکام شرعی آنچه به طور عام از آن آگاهی داریم این است که این احکام از طرف خداوند فرستاده شده است و در آن‌ها مصلحت هایی برای انسان‌ها در جهت سعادت و کمال قرار دارد، یا مفاسد واقعی که به خاطر آنها خداوند نهی کرده است، اگر چه از آن مصالح و مفاسد واقعی آگاهی کامل نداریم،و ممکن است به مرور زمان و در اثر پیشرفت علم و دانش بشری کشف شود و چه بسا چنان که ذکر شد ممکن است هیچگاه کشف نشود.
اما نکته دقیق آن است که چه بسا در مواردی تنها علت اصلی این قبیل دستورات آزمودن میزان تسلیم و تعبد ما بندگان در برابر دستورات الهی است و به غیر از آن هیچ حکمت دیگری در کار نباشد، در نتیجه نباید در این قبیل موضوعات به دنبال یافتن دلیل برای این احکام باشیم.
پی نوشت :
1.آیة الله فاظل لنکرانی (ره) ، رساله توضیح المسائل، مساله 2703.