حق الناس

تهمت به دو گونه است، گاهی تهمت بدون علم است، یعنی عیبی را که یقین ندارد در دیگری است، به او نسبت می دهد.
گاهی افتراست، یعنی عیبی را که می داند درآن شخص نیست، یا کاری را که یقین دارد از او سر نزده، به او نسبت بدهد.
هرکدام از این دو نوع تهمت باز به دو گونه است.
یا در غیاب دیگری صورت می گیرد که این هم دروغ و هم غیبت می باشد.
یا درحضورش می باشدکه این بالا ترین نوع دروغ است.(1)
تهمت هم می تواند در مقابل شخص باشد و هم در غیاب او. در هر صورت تهمت نسبت دادن چیزی است که درطرف مقابل نباشد وموجب اذیت وی شود.
با توجه به این نکته، در پاسخ به سوال می گوییم :
به نظر می رسد، عکس العمل ها کلامی و پاسخ های این چنینی در مقام حل مشکل طرف مقابل و واکاوی علل مشکل است. در اغلب موارد این گونه موارد تهمت نیست تا نیاز به حلالیت داشته باشد. البته بهتر است اگر ذهنیتی در دیگران نسبت به شخصی که مورد خطاب قرار گرفته، ایجاد شده ، سعی نماید ذهنیّت منفی دیگران را که با سخنان او ایجاد شده، برطرف نماید.
پی نوشت :
1. گناهان کبیره، شهید آیت ا...دستغیب، دفتر نشر اسلامی، ج2، ص 370 .