سلام مگر مردان پاک نصیب زنان پاک نمی گردد (طبق آیه 26 سوره ی نور)چرا گاهی استثنائاتی مشاهده می گردد مثل حضرت آسیه و فرعون

با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

آیه مورد نظر به شرح زیر است:
الْخَبيثاتُ لِلْخَبيثينَ وَ الْخَبيثُونَ لِلْخَبيثاتِ وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريم (1)
زنان ناپاك براى مردان ناپاك و مردان ناپاك براى زنان ناپاك و زنان پاك براى مردان پاك و مردان پاك براى زنان پاك. آنها از آنچه در باره‏شان مى‏گويند منزهند. آمرزش و رزق نيكو براى آنهاست.
آیه دیگری که به همین معنا و روشن کننده منظور است، آیه زیر می باشد:
الزَّاني‏ لا يَنْكِحُ إِلاَّ زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلاَّ زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنين (2)
مرد زناكار، جز زن زناكار يا مشرك را نمى‏گيرد، و زن زناكار را جز مرد زناكار يا مشرك نمى‏گيرد. و اين بر مؤمنان حرام شده است.
این آیه بیان حکم تکوین و تغییر ناپذیر نیست که مردان پاک را جز زنان پاک نصیب نمی شود و بالعکس تا اشکال شما وارد باشد. بلکه بیان یک روحیه و دستور است که مردان پاک به همرنگ خود میل دارند و به علاوه به حکم شرع هم نباید با زنان فاحشه ازدواج کنند و باید دنبال ازدواج با زنان پاکدامن باشند و زنان پاکدامن هم به همین صورت هستند و نباید با مردان ناپاک ازدواج کنند و این ازدواج بر آنان حرام می باشد.
آیه دوم منظور از "طیبین و طیبات" را روشن می کند که منظور رجاست شرک و گناه و ... نیست. بلکه رجاست فحشاء است و به همین جهت در آیه دوم به جای "الخبیثون و الخبیثات" از عنوان "الزانی و الزانیه" استفاده کرده است.
ایمان و تقوا درونی است و انسان ها، عالم به درون نیستند و باید به ظاهر حکم کنند. کسی که به توحید و نبوت و معاد اقرار کرده، مؤمن شمرده می شود گر چه به واقع مؤمن نبوده و فقط به لفظ و برای اهداف دنیایی به این شهادت ها اقرار کرده باشد. ما حق نداریم کسانی را که به این شهادت ها اقرار کرده اند، کافر بشماریم و خدا به ایمان یا کفر باطنی آنان آگاه است.
همسر فرعون زن پاکدامنی بود که فرعون با او ازدواج کرده بود. او بعد وقتی با حضرت موسی و دعوت او مواجه شد، به نبوت موسی ایمان آورد. البته همسر فرعون با توجه به اینکه در قرآن همردیف حضرت مریم و به عنوان الگوی مطلق مؤمنان معرفی شده، از ابتدا موحد بوده است. ولی در جامعه فرعونی ایمان خود به توحید را کتمان می کرده و طبیعی است که وقتی فرعون بر ازدواج با او نظر داشته باشد ، او نمی توانسته مخالفت کند. ازدواج با او برای وی ممنوع هم نبوده و چه بسا مطلوب خودش نبوده است. اما ممنوع هم نبوده است.
حکمی که آیات فوق بدان ناظر است مربوط به جامعه ایمانی است که زنان و مردان اختیار دارند و در جامعه فرعونی معلوم نیست برای آسیه چنین اختیاری وجود داشته است.
خلاصه آن كه اين آيه حكم كلي را بيان مي كند كه در برخي موارد تخيصص مي خورد، مثلا مردي كه به اين نتيجه مي رسد كه براي بقاي اسلام و ...بايد به خانمي غير متدين ازدواج كند. شامل اين آيه نميشود . مانند برخي از ازدواج هاي پيامبر كه براي بقاء دين اسلام بود با وجودي كه برخي از زنان او متدين نبودند و در آيات قرآن مذمت شديد شده اند.
پی نوشت ها:
1. نور (24) آیه 26.