اعتقادی

اينكه مسلمانان به منظور ازبین بردن دشمن، آب را به روی کفار بسته باشند، چنین چیزی واقعیت ندارد. در آموزه های دینی از این امر نهی شده، همان گونه که در اسلام از قطع درختان, کشتن پیر مردان، زنان وکودکان نیز نهی شده است. مسلمانان وظیفه دارند که در جنگ آداب و مقررات جنگی را رعایت نمایند. اگر در برخی موارد مانند جریان کربلا آب را به روی امام حسین(ع) ویاران حضر ت بستند و یاران معاویه آب فرات را بر سپاه امام علی(ع) بستند اما امام علی مقابله به مثل نکرد.
درباره بستن آب توسط پیامبر در جنگ ِ بدر دربرخی کتاب‌های تاریخی آمده که یکی از اصحاب به نام «حباب بن منذر» پیشنهاد کرد که سپاه اسلام، در کنار نزدیک ترین چاه به محل استقرار دشمن، مستقر شود و چاه‌های دیگر را از بین ببرد و بر سر چاهی که فرود آمده‌اند، حوضی بسازند و پر از آب کنند. آن گاه با دشمن بجنگند و نگذارند دست آن ها به آب برسد.(1)
اما این روایت به دلائل زیر، نمی‌تواند معتبر باشد:
1ـ در مکانی که کفار قریش، مستقر شدند، «عُدْوَةُ القُصْوى» قسمت مرتفع و بالا آب یافت می‌شد.
2ـ کفّار قریش، زودتر از مسلمانان، وارد منطقه بدر شدند . منطقی نیست آنان در جائی استقرار یابند که آب نباشد و اجازه بدهند که دشمنان آنان، در جائی که چاه‌های آب هست، استقرار یابند.(2)
3ـ ابن اسحاق نقل می‌کند که چون مشرکان به سوی حوضی که مسلمانان درست کرده بودند، رفتند، پیامبر فرمان داد که بگذارید از آب استفاده کنند.(3)
4ـ جلوگیری از استفاده دشمن از آب، با اخلاق و سیره پیامبر و مبانی اسلام در تضاد است.
5ـ روایت مرسل است، و فقط نام برخی از راویان در سند، ذکر شده است.(4)
6ـ روایت را محمد بن حُمَید (ابن حمید)، ابو عبدالله رازی متوفای سال 248 هجری(5) از سلمه بن فضل رازی ابرش، متوفای سال 191 هجری(6) نقل کرده، بیش تر رجال‌شناسان محمد بن حمید را موثق ندانسته و برخی او را دروغگو به حساب آورده‌‌اند.(7) همچنین سلمه بن فضل را برخی چون نسائی ضعیف شمرده و بخاری درباره وی می‌گوید: احادیثی که نقل کرده مورد انکار عالمان قرار گرفته است.(8)
7ـ در تفاسیر نیز آمده که دشمن پیش از مسلمانان وارد منطقه بدر شدند و چاه‌های آب را در اختیار گرفتند. مسلمانان نیاز شدیدی به آب داشتند که خود را شستشو داده و تشنگی خود را برطرف نمایند که باران الهی فرود آمد و مشکل مسلمانان برطرف شد(9). آیه 11، سوره انفال به آن اشاره دارد :«آبی از آسمان برای شما فرو فرستاد، تا به وسیله آن شما را پاک و پاکیزه نماید و پلیدی شیطان را از شما دور سازد».
پیامبر در جنگ بدر چاه های آب را پر نکرد و دشمن را از استفاده از آب محروم نساخت. این عمل ، میان مسلمانان پای‌بند به مبانی اسلام، کار خلافی به حساب می‌آمد.
پی‌‌نوشت‌ها:
1. طبری، تاریخ طبری، مطبعه الاستقامه بالقاهره، 1358 ه، ج 2، ص 29، حوادث سال دوم هجری؛ کامل ابن اثیر، ج 2، ص 122.
2. جعفر مرتضى، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، قم، دار الحدیث للطباعة و النشر، 1426 ق، چاپ اول، ج 5، ص 292 -293 .
3. ‌الکامل في التاريخ، ابن اثير، بيروت، دار صادر، ج 2، ص 123؛ الصحیح من سیرة النبی الاعظم، همان.
4. تاریخ طبری، ج 2، ص 29.
5. ذهبی( شمس الدین ابوعبدالله محمد بن احمد بن عثمان ذهبى) ، سیر اعلام النبلاء، تحقيق: إشراف و تخريج : شعيب الأرنؤوط / تحقيق : صالح السمر،سال چاپ: 1413 - 1993 م،ناشر : مؤسسة الرسالة - بيروت - لبنان، ج 11، ص 506.
6. همان، ج 9، ص 50.
7. همان، ج 11، ص 503 ـ 505.
8. همان، ج 9، ص 50.
9. تفسیر نمونه، ج 7، ص 106؛‌المیزان، ج 9، ص 18 ـ 19 با اختصار؛ مجمع البیان، ج 4، ص 808.