نماز جماعت در زمان ائمه علیمهم السلام

باید بدانیم سیاست اهل بیت مصلحت اسلام و مسلمانان است نه مصالح خود شان از این رو اهل بيت (ع) در برابر منكراتي كه حاكمان انجام مي دادند متناسب با توانايي هايي كه داشتند موضع مي گرفتند و آنها را نسبت به رفتار ناشايستشان گوشزد مي نمودند. در تاریخ موارد بسیاری است که امام علی به خلفا در برابر سیاست های غلطی که اتخاذ می نمودند مورد نقد قرار می دادند به ویژه که این تخلفات در دوران حکومت عثمان به اوج رسیده بود. (1)
پس از رحلت پیامبر شرایط به گونه ای بود که جامعه اسلامی شدیدا نیاز به وحدت داشت؛ زیرا جهان اسلام از سوی دشمنان خارجی تهدید و درگیری های داخلی موجب می شد که مسلمانان در برابر دشمنان تضعیف و در جنگ شکست بخورند. از سوی دیگر بعد از رحلت پیامبر برخی از مردم از دین برگشته و مرتد شده بودند و دین در حال تضعیف بود، بدین سان دفاع امام از حق خویش و اصرار بر آن از سوی امام موجب می شد که دین بیش تر تضعیف شود. از این رو امام جهت حفظ وحدت اسلامی و حفظ دین سکوت می کرد.
حتی گاهي شركت در نماز جماعت به امامت اين افراد فوايد بسياري را براي مسلمانان داشت از اين رو در نماز جماعت پشت سر آنان نماز می‌خوانده اند. چون مصلحت اسلام چنین اقتضا می‌کرد و علی(ع) و اهل بيت مصالح اسلام را بر هر چیز مقدم می‌داشتند. همانطور که در عصر حاضر نیز مراجع عالی قدر، به زائرانی که به مدینه و مکه مشرّف می‌شوند، تأکید می‌کنند که در نماز جماعت آنان شرکت نمایند و بدون عذر، از شرکت در نماز جماعت دریغ نورزید، چون مصلحت اسلام در این است و این عمل سبب وحدت و مجد و عظمت اسلام می‌گردد، بدیهی است که این دیدگاه نشأت گرفته از سیرة و سنّت امامان معصوم بخصوص علی (ع) است. البته همه مسلمانان کار ولید را خلاف شرع دانسته آن را محکوم می کردند.
پي نوشت:
1. در این باره به کتاب امام علی وزمامداران نوشته میر جلیلی، مراجعه نمایید.