وجه اشتراک عرفانی تمام مکاتب عرفانی را در چه می بینید؟

رابطه ی توبه و عرفان را در قران بیان کنید؟

چگ

پاسخ در دو محور بیان می شود:
الف_ در باره فراز اول باید گفت: در ابتدا باید اشاره شود که گرچه تعبیر (( تمام مکاتب عرفانی)) که در پرسش آمده گستره وسیعی دارد و شاید نتوان وجه مشترک از همه آنها ارایه داد. ولی به طور کلی در باره مکاتب معروف عرفانی در حوزه عرفان اسلامی می توان گفت:
اساس و وجه مشترک تمام مکاتب عرفانی را بحث “وحدت وجود ” تشکیل می دهد و عارف کسی است که “وحدت” را شهود کرده و در وحدت قدم زده هر چند چیزی به قلم نیاورده باشد. (1)
اما در باره وجه مشترک سایر عرفان ها باید گفت : جریان ترک دنیا ، رهبانیت و ریاضت های سنگین وطاقت فرسا، توجه به امور باطنی و گرایشات معنوی، توجه بیشتر به روح نسبت به جسم و.. در اکثر عرفان ها متداول است.
ب_ در باره فراز دوم پرسش باید گفت: در سلوک عرفانی توبه نقش بنیادین دارد و به عنوان دومین منزل بعد از منزل یقظه مطرح است و خواجه عبداالله انصاری در منازل السارین با استناد به آیات قرآن در این باره به تفصیل بحث نموده (2) و در مجموع در آموزه های عرفانی با توجه به آیات قران کریم تاکید شده که پس از منزل یقظه وبیدار شدن از خواب غفلت سالک باید خود را با آب توبه به خوبی شستشو دهد تا بتواند با طهارت کامل در مسیر وصال دوست سیر نمای وبه مقصد بر سد. تفصیل این بحث را در منبع ذیل جویا شوید. (3)
پی نوشت ها:
1. مطهری، تماشاگه راز, نشر صدرا 1375 ش، ص 142 - 145.
2. خواجه عبدالله انصاری، منازل السارین نشر بیدار، قم ، 1375 ش، ص21.
3. صادقی، درسنامه عرفان امام خمینی، نشر موسسه آثار امام خمینی 1389 ش، ص123.