توبه

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

بهترین راه برای ترک گناه این است که مقدمات آن را فراهم نکنیم ؛ زیرا بعضی از گناهان مانند گناهان شهوانی به گونه ای است که چون مقدمه و زمینه آن فراهم شود، نجات از آن بسیار سخت است. چون شهوت در مردان زود تحریک می شود.
برای کنترل نگاه از گناه راهکارهایی وجود دارد. تامل در نکات زیر کمک زیادی به کنترل نگاهتان دارند :
1- خداباوری:
اعتقاد به خدا و یقین داشتن به این که انسان در محضر خدا است . خدا ناظر بر تمام احوال و درون آدمی است، به انسان کمک می‏کند نگاه خود را کنترل نماید.از امام علی (ع) سؤال شد: توانایی بر کنترل چشم چگونه حاصل می‏شود؟ حضرت فرمود: «این که خود را تحت قلمرو سلطان آگاه از همه مسائل بدانی و تسلیم او باشی». (1)
2- توجه به آثار فروبستن چشم و نیز عواقب چشم چرانی
اگر انسان بداند کنترل نگاه چه آثار و برکاتی دارد، قطعاً بر ادامه آن تشویق خواهد شد.امام علی (ع) می‏فرماید: «کسی که چشم فرو بندد، دلش را صفا داده است». (2)
کسی که بداند چشم چرانی چه پیامدهای ناگواری دارد، قطعاً به ضرر خود اقدام نخواهد کرد و نگاهش را کنترل خواهد کرد. رسول اکرم (ص) می‏فرماید: «کسی که چشمش را از حرام پر کند، خداوند روز قیامت چشمش را از آتش پر خواهد کرد، مگر آن که توبه کند و برگردد». (3)
3- طرد افکار شیطانی:
برای کنترل نگاه، باید اندیشه را از نفوذ افکار شیطانی دور نگه داشت، زیرا گام نخست در انحراف، فکر کردن در باره آن است. امام علی (ع) می‏فرماید: «من کثر فکره فی المعاصی دعته إلیها؛
کسی که در اطراف گناه بسیار بیندیشد، سرانجام به آن گناه کشیده خواهد شد». (4)
برخی راهکار های دیگر نیز مثل پرهیز از عوامل تحریک‌زا، دقت در دوست‌یابی،تقویت اراده وجود دارد و تامین نیاز های جنسی از راه ازدواج ،کمک بزرگی در حل این مشکل است در ضمن استمداد از از پروردگار و توسل به اهل بیت (ع) امری ضروری است.
در صورت تمایل به توضیحات بیشتر با شماره (09640)تماس بگیرید.
جهت آگاهی بیش تر و ترغیب برای عملیاتی کردن توصیه ها کتاب های زیر را مطالعه کنید:
1- کیفر گناه و آثار و عواقب خطرناک آن ، از سید هاشم رسولی محلاتی.
2- گناه شناسی، از آقای محسن قرائتی.
3- گناهان کبیره، از آیت الله شهید دستغیب .
موفق باشید.

پی‌نوشت‏ها:
1. علامه مجلسي، بحار الانوار، مؤسسه وفاء، بيروت،1404 ه.ق ، ج 101، ص 41.
2. محمدی ری شهری،میزان الحکمه، دارالحدیث، ج 4، ص 3289.
3. همان،ص 3291.
4. عبدالواحد بن محمد تميمى آمدى، غرر الحكم و درر الكلم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامى قم، 1366 هجرى شمسى، ص186،حدیث3543.