نظم-اضطراب-نماز

با سلام و عرض ادب و احترام
قبل از هر چیز از شما بخاطر خدمت رسانیو پاسخگویی به مسائل اعتقادی و دینی کشور عزیزمان نهایت تشکر را دارم.
اما در مورد مشکل خودم خواهش میکنم اگر می توانید مشاوره واضح و قابل و فهم ارائه فرمایید.اغلب همکاران شما در پاسخ به این چنین مشکلاتی که من و امثال من دارند بلا فاصله می گویند با توجه به کلمات و جملاتی که بکار می برید واضح است که

-شما اضطراب شدید دارید
-شما نیاز به درمان دارید و غیره و ضاله
-
از شما خواهش میکنم مرا به روانپزشک و روانشناسان ارجاع ندهید چراکه قبلا مراجعه کرده ام و همان حرف های تئوریک بی فایده را که خود میدانم در قبال دریافت مبالغی بسیار بالا به خودم گفته اند یا اینکه با تجویز داروهای به درد نخور خود مدتی توانسته اند مرا با خواب زیاد و آرامبخش های خود به صورت کوتاه مدت آرام کنند هرچند که در مقابل تجویز این داروها نیز عوارض شدیدتر دارند.
د.
عذر بنده حقیر را بابت این مقدمه طولانی و طوماری شکل بپذیرد.
25 ساله و دانشجوی ترم 6 هستم وبصورت حق التدریسی و پاره وقت در هنرستان فنی تدریس دارم و در مجموع ماهانه درآمد ی حدود 200هزار تومان دارم.
اما بطور کلی هیچ نظمی در زندگی خود نمی بینم البته شاید چندان هم در مقابل اطرافیان و همسالان خو ناموفق نباشم.
ولیکن از بی نظمی خود واقعا عذاب میکشم عمدتا برای دروس دانشگاه م نیز هیچ برنامه ریزی ندارم برای مرتب کردن وسایل و کیف و کتاب خود نیز همین طور واصولا برای مسواک زدن واستحمام نیز به همین رویه یعنی شاید یک هفته مسواک زدم و دیگر تا یک ما هم به سراغ مسواک خود نرفتم.
اصولا آدم بی نظم و مضطربی هستم یعنی شاید اگر بخواهم منظم و منضبط باشم نهایت یک ماه بیشتر طول نمی کشد و با کوچکترین اختلالی رویه قبلی خود را پیش میگرم.
اما با تمام این بی نظمی ها که میتواند مشکلات فراوانی را برایم بدنبال داشته باشد کنار می آیم
ولی آنچه زجر و عذابم میدهد دوری از خدا و ترک نماز است.
یعنی یک هفته نماز میخوانم و یکروز که بنا به هر دلیل مواجه یا غیر موجهی که نماز نخواندم تا مدتی طولانی نمازم را ترک میکنم.
شاید دوباره روزی رسید و آنقدر دلم برای خدایم تنگ شد که یک ماه با نظم کمال نماز خود را بصورت منظم ویا حتی جماعت بجا آوردم.
ولی دومرتبه یک روز چه میدانم بخاطر کارهای روزمره یا دانشگاه یا میهمانی رفتن و... عمدا یا سهوادوباره نمازم را نخواندم و قضا شد. همین یک روز باعث شد که دوباره با خودم بگویم : نه این یک حقیقت واقعی است که توبه گرگ مرگ است
و طبق ای ضرب المثل من هم نماز خوان دائمی و واقعی نمی شوم تا اینکه این اواخر به خودم گفتم خدایی توی این ده سالی که به سن تکلیف رسیدی شاید حدود 6 سال نماز قضا داشته باشی.
گاهی بابت این موضوع آنقدر عذاب میکشم وتحت اضطراب قرار میگیرم که بابت ترک نماز و دور افتادن از خدای خود میخواهم به بیابان بروم و فریادها بر سر خود بکشم که چرا انقدر غافل از احوال خدای خویشتنم.
به نظر شما من بی نظم با این رویه خود چطور نماز خوان منظم و مستمر شوم.؟؟؟
نمی دانم شاید با آنچه که تا اینجا از خودم گفتم فکر کنید در اجتماع و محیط کار و دانشگاه هم همه قوانین و حقوق دیگران را تضییع میکنم ولی اینطور نیست هر چه قدر هم که پست فطرت باشم سعی میکنم ذره ای از حقوق جامعه و دیگران را ضایع نکنم.
قصد تعریف از خود را ندارم ولی همه دوستان و همکاران و اطرافیانم هم به عنوان یک شخص منضبط و متعهد و قانع حتی مذهبی به من بی نظم تارک صلات می نگرند.
رسته کلام از دستمان نرود و بیشتر با حرافی خود سر شما را درد نیاورم :
چکار کنم که یک جوان منظم حداقل در نماز خواندن باشم .
اگر قرار باشد هرآنچه که تا به اینجا با تحصیل و تلاش خود بدست آوردم از دستم برود مهم نیست برود.........
اگر قرار است تا ابد در آتش سوزناک جهنم روزی هزار بار بسوزم اصلا برایم مهم نیست بگذار بسوزم.
ولی دیگر دوست ندارم و بیزارم از اینکه در آتش دورافتادگی از خدا بسوزم و عذاب بکشم............
تمنا می کنم کمکم کنید میترسم روزی برسد که از جانب همین سبک شمردن نماز آنچنان اسیر و برده شیطان شوم که دیگر به مرحله پست تر از شیطان برسم.........
امیدوارم که توانسته باشم منظورم را به شما برسانم
"خداوند از همه گناهان کبیره و صغیره من و امثال من که در نتیجه همین بی اعتنایی به واجبات مرتکب شده ایم بگذرد و البته فرصت جبران و عدم تکرارعنایت فرماید"
ضمن التماس دعا و تشکر قبلی بابت پاسخگویی شما امیدوارم که با راهنمایی شما بتوانم راه سعادت اخروی و الهی را بیابم.