سلام.من خيلي زندگي خوبي دارم واحساس خوشبختي ميكنم .ولي چندين ماهه كه سختي ها به زنگي ما هجوم آورده.مشكلاتي كه به آبرويمان وابسته است.مثل تهمت دروغ به من وهمسرم و... .ميخواستم بدونم كه آيا من وهمسرم مرتكب اشتباهي شديم كه در طول چند ماه به سه مشكل خيلي بزرگ برخورديم واين از روي خشم خداست ويا سختي هاي راه زندگيه.چون خيلي روي روحيه ام تاثير گذاشته وكلا از زندگي نا اميد شدم

زندگي بر محور چهار چرخ( ايمان و اعتقاد - عمل صالح - قدرت اراده و انتخاب - و شوق و اميد ) مي گردد. (1) اگر يكي از چرخ ها خراب يا پنچر شود ماشين زندگي متوقف مي شود. و زندگي مفهوم حقيقي خود را از دست مي دهد. پس هرگز اجازه ندهيم و نگذاريم حتي سنگين ترين و سهمگين ترين سختي ها و مشكلات به هيچكدام از چرخ هاي چهارگانه زندگي ما لطمه اي وارد كند. جمله اي كه نوشته اي : «كلا از زندگي نا اميد شدم » جمله زيبايي نيست. زيرا قلب تان مركز ايمان به خدا و عشق به اوليا و ائمه اطهار(ع) است. كسي كه چنين قلبي دارد شأن و شخصيتش فراتر از آن است كه سختي ها بتواند بذر تلخ نا اميدي را در سر زمين زيباي دِلش بروياند.
از اين رو در آموزه هاي ديني يأس و نا اميدي در رديف شرك قرار گرفته و بزرگترين گناه بعد از آن شمرده شده است. نوشته ايد: (( آيا من وهمسرم مرتكب اشتباهي شديم كه در طول چند ماه به سه مشكل خيلي بزرگ برخورديم واين از روي خشم خداست ويا سختي هاي راه زندگيه.)) مشكلات و سختي هايي كه به انسان رُخ مي نمايد. اگرچه مي تواند به عنوان كيفر اعمال و اشتباهات باشد. ولي هميشه و در مورد هر كسي نمي تواند جنبه خشم خدا يا كيفر اعمال داشته باشد. نگاهى به زندگى انبيا و اولياى الهى نشان مى دهد كه زندگى اين گل‏هاى سر سبد آفرينش نيز با انواع ناملايمات و درد و رنج‏ها و گاهي تهمت ها و نسبت هاي ناروا قرين بود. مشكلات و سختي ها مي تواند معلول عوامل مختلفي باشد كه در ذيل به برخي از آن ها اشاره مي كنيم.
1- گاهي لطف و رحمت هاي الهي به بندگان خوب و شايسته با لباس سختي و مشكلات و به ظاهر نقمت ظاهر مي شود. همان گونه كه بچه با همه عشق و علاقه اي كه به بازي دارد والدين دلسوزش صلاح و خير بچه را در مدرسه رفتن و تحمل برخي سختي ها و مشكلات
مي بيند و او را به مدرسه مي فرستد. او را از خواب شيرين صبح بيدارش مي كند. گاهي به خاطر برخي خلاف ها ممكن است به يك صورتي او را تنبيه كند. همه اين ها به ظاهر سختي است. اما در واقع لطف و محبت و آينده نگري والدين مهربان نسبت به او است.
2-گاهي سختي و مشكلات عرصه آزمون الهي است تا انسان در كوره آزمايشات ماهيت و ميزان ايمان و صبر و استقامت خويش را را ارزيابي كند و از اين راه ضعف و عيب هاي خويش را متوجه شود و در صدد رفع آن بر آيد . چنان كه مي فرمايد: «أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ » (1) آيا مردم پنداشتند صرف آن كه ادعا كنند ايمان آورديم كافي است و رها و آزاد شوند و مورد امتحان و آزمايش قرار نخواهند گرفت؟ و يا در آيه ديگري مي فرمايد : " و لنبلونّكم بشيءٍ من الخوف و الجوع و نقصٍ من الأموال و الأنفس و الثّمرات و بشّر الصّابرين (2) شما را به ترس و گرسنگى و بينوايى و بيماري و نقصان در مال و جان و ثمرات مي‌‌آزماييم و صابران را بشارت ده". يكي از عناصر امتحان و آزمايش انسان، وجود همين سختي ها و مشكلات در زندگي است و اين كه انسان چگونه با آنها برخورد خواهد كرد تا آن كه در سراى ابدى نتيجة امتحانات را ببيند.
3-گاهي ميدان مشكلات و سختي ها باشگاه سازندگي روح انسان و ميدان تقويت اراده و قدرت تصميم گيري و انتخاب گري است. همانگونه كه طلاي خالص نياز به درجه حرارت بيشتر دارد. هر چه آتش داغ تر و درجه حرارت بيشتر باشد عيار خالصي آن بالاتر مي رود هر چه انسان در پيشگاه خدا محبوب تر و مقرب تر باشد سختي و مشكلاتش نيز زياد تر است. سختي هايي كه انبيا و واولياي الهي تحمل كردند بيشتر از ساير انسان ها بود . هر پيامبري مقامش بالاتر بود ميزان مشكلاتش نيز زياد تر بود
4- گاهي سختي ها جنبه هشدار و بيدار باش دارد . اعلام خطري است تا بنده با هشياري بيشتر از خواب غفلت و بي خبري بيرون آيد تا گرفتار خطر بزرگتري نشود.
5-گاهي سختي ها بازتاب عملكردها و به اصطلاح كفاره برخي گناهان است كه خداوند از باب رحمت در اين دنيا متوجه شخص مؤمن مي كند تا از عذاب آخرت در امان بماند.
6-سختي هايي كه برخي از كفار در اين دنيا مي بينند گوشه اي از كيفرهاي آخرت است تا درس عبرتي باشد براي ديگران .
بنا براين سختى‏ها و دشوارى‏ها غالبا مقدمه كمال و پيشرفت است و نقش مهم و نيرومندى در تربيت، تقويت اراده، شكوفايى استعدادهاى نهفته انسان و بيرون آوردن زندگى انسان از يكنواختى و تكرار دارد. مهم چگونگى برخورد و رويارويى ما با مشكلات است. اميدواريم علت مشكلات خود تان را درست ارزيابي كنيد و آن را پُل محكم و قوي براي پيشرفت و كمال و رفاه خود قرار دهيد. چنان كه قرآن مي فرمايد « فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً » (3) پس ( بدان كه به لطف خدا ) با هر سختي قطعا آساني و آسايش همراه است. و البته با هر رنج و مشكلاتي راحتي مي باشد .
پى‌نوشت‏ها:
1. عنكبوت (29 )، آيه 2.
2. بقره (2)، آيه 155.
3. انشراح (94)، آيه 5 و 6.