سلام؛
چطور می شود یک زندگی بانشاط داشته باشیم؟
سوال شما بسيار كلي است و پاسخ كلي ما دردي از شما دوا نخواهد كرد. آن چه كه در حل هر مسأله اي بسيار ضرورت دارد. شناخت دقيق خود مساله است. بايد ديد شما در خانه تان چه چيزي را نمي يابيد كه به دنبال آن هستيد.
به عنوان مثال اين امكان وجود دارد كه عدم احساس شادي و لذت و آرامش بخشي خانواده ريشه در يك اختلال رواني مانند افسردگي در يكي از والدين داشته باشد يا اين كه وسواس فكري عملي يكي از آنان سبب ساز آن شده است يا آن كه هيچ از يك والدين اختلال رواني باليني ندارند و فقط سبك زندگي و روابطشان با هم نابسامان است يا آن كه هيچ كدام از اين مشكل ها در خانواده موجود نيست و سطح توقع ما از احساس شادي و لذت و ... در خانه بالاست به عبارت ديگر خانواده هايي وجود دارند كه درصد كمتري از اين احساس لذت دارند. ولي با اين وصف توقعشان را بر آورده مي سازد. در برخي موارد ما با نوعي كمال گرايي منفي كه يكي از خصوصيات افراد مبتلا به وسواس فكري مي باشد روبرو هستيم بي شك فرد كمال گراي منفي به كمال هر چيزي از جمله آرامش و شادي مي انديشد و به كمتر از آن رضايت نمي دهد. اين فرد در حقيقت با واقعيات زندگي اين دنيا سر آشتي ندارد و مي كوشد شرايط ايده آل خود را در روي زمين محقق سازد.
اساسا نيازي نيست كه ما يك خانواده نمونه داشته باشيم و وظايف هر يك از اعضاي خانواده مشخص باشد تا ما از زندگي خود در كنار اعضاي خانواده لذت ببريم مي توانيم خانواده اي غير نمونه داشته باشيم. ولي با اين وصف صد درصد از زندگي خانوادگي خود راضي باشيم اگر شما سري به روستاهاي دور افتاده بزنيد با تعجب خواهيد ديد كه درصد قابل توجهي از آنان از زندگي خود راضي اند و اين رضايت در حالي بدست آورده اند كه مشكلات مادي و ارتباطي از ديوار كاهگلي خانه آنها بالا مي رود.
اين ذهن ماست كه بسياري از امور را از آرامش بخشي يا لذت افريني مي اندازد و يا برعكس. بي شك اصلاح روابط خانوادگي با كمك يك خانواده درمانگر كار اشنا امري شدني است. ولي نبايد از اين نكته غفلت ورزيد كه در اكثر قريب با اتفاق موارد والدين ضرورتي به اين كار نمي بينند و متقاعد كردن آنان به اين امر بسيار دشوار حتي ناشدني است. بهتر است بيش از آن كه درصدد اصلاح روابط اعضاي خانواده باشيم به اصلاح ذهنيت خود و پايين آوردن سطح توقعات خود بپردازيم. اگر استانداردهاي ما در زندگي كمي واقع بينانه تر گردد به راحتي مي توان در دل مشكلات به خنده اي از ته دل و آرامشي از اعماق وجود نايل آمد.
توصيه ما به عنوان روان شناس همانا تغيير و اصلاح ذهنيت مي باشد و نه تغيير روابط اعضاي خانواده اگر اين تغييرات ذهني به صورت تدريجي صورت پذيرد مي توان اين اميد را داشت ديگر اعضاي خانواده از تغييرات ما اثر بپذيرند و تحت تاثير تغيير الگوي رفتار ما به تغيير الگوهاي رفتاري خود بپردازند.
اگر احياناً شاهد رگه هاي خفيفي از اضطراب و افسردگي و... در خود هستيد در اسرع وقت به يك روان شناس باليني مراجعه نماييد. دنيا با همه اين مشكلات و سختي هايش شيرين است و نمي توان درك مزه شيريني را متوقف بر حل همه مشكلات و سختي ها نمود.
همان طور كه در اول پاسخ متذكر شديم در صورت تمايل مي توانيد در مكاتبه بعدي جزييات بيشتري از شرايط خانواده خود ارسال نماييد تا ما به جاي پاسخ كلي، جزيي تر به سؤالات شما پاسخ گوييم.






