سلام
قصد دارم مهمترین هدف خود در زندگی را انتخاب نمایم و با اشاره به آن اهداف جزیی خود را تعیین نموده و مسیر درست زندگی را پیش بگیرم ولی هنوز در انتخاب اصلی ترین هدف زندگی خود مانده ام. لطفا با توضیحات مفصل و مفید خود یاریم دهید...
با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اگر منظورتان از هدف زندگي، زندگي در دنيا است، بايد بگوييم كه زندگي در دنيا به هيچ وجه هدف و مقصد خلقت انسان محسوب نمي شود. اگر دنیا را بدون توجه به آخرت و بدون توجه به این که مقدمه است، بنگریم، یعنی هدف به دنیا آمدن و مقصد را در نظر نگیریم و نگاهمان را به دوران محدود دنیا بدوزیم، به طور طبیعی خواهیم گفت: چرا خداوند ما را گرفتار دنیا و زندگي تكراري و مملو از مشكلاتش کرد که حتی نوش آن هم بی نیش نیست!
اما حقيقت زندگي انسان و هدف از خلقت او، محدود در همين دنيا نيست. از دیدگاه اسلام، دنیا براى آخرت آفریده شده است. آمدن انسان به دنیا، براى کسب آمادگى براى زندگى جاوید اخروى است.
اما در این دنیا هم که مقدمه است، باید اصولی را رعایت کنیم تا آخرت شایسته ای داشته باشیم. یکی از مهم ترین انگیزه هایی که در هر انسانی وجود دارد، انگیزه کمال طلبی و خودشکوفایی است. این انگیزه مهم ترین عامل و محرک در شکلگیری و جهت دهی به رفتار انسان هاست. هر رفتاری که ما انسانها انجام میدهیم، محصول سه عامل" انگیزه، نیاز و هدف" است. اگر این سه عامل در کنار هم قرار گیرند، شرایط تحقق یک رفتار فراهم می شود اما گاهی اوقات شناخت افراد نسبت به این سه عامل دچار مشکل میشود. به عبارت دیگر وجود برخی ابهامات موجب میشود چیزی که در حد یک انگیزه است، جای هدف را میگیرد. کسی که تحت تأثیر این عوامل سه گانه اقدام به فعالیتی کرده بود، در استمرار فعالیتش دچار انحراف یا لغزش و یا دچار دلسردی و رکود میشود.
هدف از زندگی رسیدن به تکامل همه جانبه است. تکامل اخلاقی , علمی , روحی , فکری و فرهنگی که ثمره آن رسیدن به حیات ابدی است. برای اینکه انسان هدف مناسبی برای زندگی خود انتخاب کند، باید ببیند چرا آفریده شده است. آن کس که هدفش در زندگی متناسب با هدف از آفرینشش باشد، به آرامش و سعادت دست یافته، همه جنبههای وجودیش را در مسیر صحیح حیات قرار خواهد داد.
پیروی کامل از خدا، که بندگی است، در قرآن به عنوان هدف آفرینش انسان معرفی شده است. «و ماخلقت الجن و الانس الاّ لیعبدون و جن و انس را جز برای بندگی نیافریدم» (1).
حقیقت عبادت این است که عبد خودش را در مقام بندگی قرار دهد. رو به سوی معبود کند. خدا را معبود خود بداند. یعنی عبد از همه چیز و حتی از خودش بریده شود. فقط به یاد پروردگارش باشد.
البته بندگی خدا که به عنوان هدف آفرینش انسان معرفی شده، هدف میانی و راه رسیدن به هدف نهایی است.
هدف نهایی آفرینش انسان بازگشت به سوی خدا و لقاء الله است: انا لله و انا الیه راجعون ، (2)
حال که معلوم شد هدف از زندگی انسان بازگشت به سوی خدا و لقاء الله است و راه و طریق آن بندگی او است ، از یک سو فرصت اندک است و راه بسی سخت و دشوار. پس باید در کسب معرفت و تحصیل فضائل اخلاقی و اطاعت و بندگی تمام تلاش را مبذول داشت. از سوی دیگر از لغزش ها و خطاها ناامید نشد که خدای رحمان بخشنده و مهربان است و راه توبه را تا آخرین لحظات برای انسان بازگذاشته است.
نکتۀ پایانی: در کنار عزم و اراده و تلاش در راه بندگی خدا باید از امدادهای غیبی نیز بهره جست. از دعا و توسل به مقربان درگاه الهی غافل نشد. دعا و مناجات و درخواست خدا، هم خود به عنوان یک عمل و عبادت باعث کمال نفس میشود، و هم اجابت آن توفیق افزون تری را برای انسان در پی دارد.
و در آخر: در صورتی که جواب سوالتان در دایرۀ دیگری بود، نامۀ دیگری برایمان بنویسید تا با جزئیات بیشتر در خدمتتان باشیم و یا اینکه با شماره (09640) تماس بگیرید و از کارشناسان این مرکز بهره مند شوید.
پی نوشت ها:
1. ذاریات(51) آیه 56.
2. بقره (2)آیه 156 و 46 و مائده (5)آیه 105.






