صيغه بدون اجازه

در جامعه افراد متعددی اعم از زن و مرد داریم که به هر دلیلی یا نمی توانند ازدواج دائم کنند و یا مردانی هستند که نیازشان و غریزه جنسی آنها با ازدواج دائم مرتفع نمی شود، یا زنانی هستند که شوهرشان فوت کرده و یا طلاق گرفته اند؛ اینجا تکلیف چیست؟ آیا می بایست مردم را به اجبار محدود و وادار به ریاضت و رهبانیت کرد؟ آیا باید آزادی مطلق داد و کمونیسم جنسی یعنی اینکه هر کس با هر فردی خواسته بدون هیچ محدودیتی به اجبار محدود و رابطه جنسی برقرار کرد رواج داد؟ آیا می شود گفت اسلام هیچ برنامه و طرحی ندارد و مردم را به حال خود رها کرده است؟ مسلم است که در این زمینه اسلام بهترین گزینه را انتخاب کرده که هم عقل و هم وجدان آن را تأیید می کند بدین خاطر یکی از قوانین ارزشمند و درخشان از دیدگاه مذهب جعفری، مسئله ازدواج موقت یا صیغه است.
از نظر شرعی، اجرای ازدواج موقت بدون رضایت همسر، بی اشکال است و خیانت به ایشان محسوب نمی شود.
أما نسبت به أموری نباید غفلت ورزید:
- از اینکه با ایشان عقد محرمیت خوانده اید تا در فضای کاری مرتکب گناه نشوید و مسایل جنسی را مدیریت کنید، قابل تحسین هستید؛ زیرا با نیم نگاهی به فضیلت ازدواج موقت، متوجه اهمیت این قضیه می شوید.
- وظیفۀ أصلی شما رسیدگی به همسر دائم و رسمی خودتان است؛ مبادا ازدواج موقت، باعث شود که نسبت به همسر دائمی تان کم لطفی کنید و در امورات مختلف زناشویی (محبت، صمیمیت، خوش اخلاقی، عاطفی و جنسی)، بی توجهی کنید، زیرا أولویت اصلی انسان در زندگی، اجرای تعهداتی است که به همسر دائم خود دارد.
- در صورتی که در زندگی خود دچار مشکلاتی شده اید که مثلا تبعات و عوارض منفی به جای گذاشته است، شایسته این است که بیشتر به آن فضا وقت بگذارید، زیرا همانطور که از اسم ازدواج دائم بدست می آید، مراقبت ویژه و دائم لازم دارد، در حالی که ازدواج موقت گذراست. (البته، از مراقبت و حساسیتی که در قبال مسولیت ازدواج موقت، وجود دارد، نباید غافل شد.)
- توصیۀ ما این است که: در صورت ایجاد مشکلاتی همچون وابستگی شدید ایشان به شما و یا مختل شدن زندگی شخصی تان، روابط خود را به صورت عاقلانه و با احترام، کمرنگ کرده و رفته رفته به فراموشی بسپارید. (البته این زمانی است که شما توانایی مدیریت فضای بحران را نداشته باشید، وگرنه زن موقت هم، دارای شأن و منزلت زنانگی است که به هیچ وجه نباید خدشه دار شود!) از همین حالا برای اینکه آن خانم وابسته به شما نشود، به مرور زمان ارتباط را قطع کنید و در این مدت در پی پیدا کردن همسری دائم و متعهد برای ایشان باشید تا رضایت الهی را کسب کنید و به خود ایشان هم متذکر شوید که اگر خواستگار مناسبی دارند، با توقع اندک به ازدواج دائم روی آورد؛ برای اهمیت قضیه، جایگاه و ضرورت ازدواج دائم را برایش بیان کنید تا به ازدواج دائم ترغیب و تشویق شود.
- در هر صورت (در صورت بررسی اوضاع و رعایت اهم و مهم؛ و مشورت کارشناسان اخلاقی و مذهبی) اگر بنا را بر این گذاشتید که بنا بر مصالحی، از زندگی موقت خود خداحافظی کنید، با توجه به وابستگی که ایجاد شده است، سعی کنید با صحبت های عقلائی و شرح ماجرا، ایشان را در مورد مسایلی آگاه سازید و زندگی دنیا را موقت ترسیم کنید که این دنیا، دنیای گذر است و بالاخره، روزی فرا خواهد رسید که همه کوچ کنیم.
نتیجه گیری:
در صورتی که احساس می کنید، ایشان بعد از جدا شدنتان،دچار مشکلاتی خواهد شد، سعی کنید با رسیدگی متعادل به همسر و فرزندان خود و مدیریت فضای حاکم و با توکل به خدای متعال و توسل به معصومان(ع)، ارتباط خود را به صورت معقول داشته باشید و تا پیدا کردن همسر مناسب، ایشان را ترک نکنید. در رسیدگی به همسر دائم خود اهتمام بورزید، رسول اكرم (ص) و ائمه اطهار علیهم السلام، طبق آثار و روایات فراوان كه رسیده است، محبت و علاقه خود را به زن در كمال صراحت اظهار مى‏كرده‏اند.(1)
البته از این نکته نباید غفلت ورزید که مسایل شرعی برای نگه داشتن عده و نکات دیگر برای ازدواج بعدی ایشان، نیاز به مطالعۀ رسالۀ مراجع و پرسش از پاسخگویی شرعی دارد. پس برای توضیحات بیشتر و استفاده از نظرات کارشناسی، می توانید با شماره (09640) تماس بگیرید.
پی نوشت:
1. شهید مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۱۹، ص۶۲۷، قم: انتشارات صدرا.