اینکه گره ای بر مشکلی خاص افتاده است که تدبیر ره به جایی نمی برد و انسان تنها محتاج هدایت مستقیم خداوند در آن مورد است تا عمل درست را انجام دهد. چگونه این هدایت را بطلبد و چگونه یقین کند به پاسخی که به او داده می شود.
با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
ياد آوري يك نكته در آغاز دور از فايده نيست. انسان در هر حال و در تمامي شرايط و وضعيت ها محتاج هدايت خداوند است. هيچگاه و در هيچ امري بي نياز از او نيست. منتهي در برخي شرايط نياز و احتياج ما به امداد و هدايت خدا براي ما بيشتر محسوس است.
مشكل شمارا نمي دانيم چيست؟ اگر مشكل ديني است، براي حل مشكلات ديني ما موظفيم به كار شناسان و متخصصان ديني و مراجع تقليد رجوع كنيم. و اگر مشكل از نوع مسايل زندگي و معيشتي و مانند آن است، در مشكلات غير ديني نخست ما موظف به بهره بردن از عقل و تدبير و تجربه و دانش فردي خود هستيم. سپس بايد به اصل مهم قرآني يعني اصل « مشورت و مشاوره » رجوع كرد و از ديدگاه و تخصص متخصصان و كارشناسان در هر فن و مهارتي بهره لازم را برد. و در تمام فرايند بهره گيري از عقل و تدبير و دانش و تخصص فردي و اجتماعي بايد از خداوند نيز بخواهيم ما را در رسيدن به مقصد مطلوب و مورد نظر هدايت و كمك كند. در اين صورت ما توانسته ايم از هر دو دسته عوامل مادي و معنوي تأثير گذار كه خداوند براي حل مشكلات قرار داده است بهره ببريم. نوشته ايد: چگونه این هدایت را بطلبد و چگونه یقین کند به پاسخی که به او داده می شود. اما راه چگونه طلبيدن، دعا با آداب و شرايط خاص آن است. در كتاب شريف مفاتيح الجنان حاج شيخ عباس قمي رحمة الله عليه دعاهايي براي حل مشكلات و رفع گرفتاري ها ذكر شده به آنجا مراجعه كنيد يا مشكل تان را مشخصا بنويسيد تا بيشتر راهنمايي كنيم. البته مي توانيد با گرفتن شماره 09640 با واحد تلفني اين مركز تماس بگيريد و مشكل خود را مطرح كنيد. اما « چگونه یقین کند به پاسخی که...» ما هيچگاه نمي توانيم « يقين » كنيم. زيرا تدبير نظام هستي و تدوين سرنوشت انسان ها در دست خداوند است كه بر اساس افكار و عقايد و نيات و عملكردهاي انسان تقدير مي كند. ما موظف به تشخيص تكليف و انجام وظيفه هستيم . ما نمي دانيم آن چه را ما مي خواهيم و اراده كرديم حتما و يقينا به آن مي رسيم يا نه ؟ زيرا چه بسا مشكلات و گرفتاري هايي از نظر ما گرفتاري و مشكل به حساب مي آيد. ولي از نظر خداوند كه خير و سعادت بنده خود را مي خواهد گرفتاري و مشكل نيست. بلكه صلاح و فلاح ما مواجه شدن با آن مشكلات و ماندن در آن است براي هميشه يا تا يك مدتي كه ما از آن بي خبريم. چنان كه قرآن كريم مي فرمايد: چه بسيار شود كه چيزي را شما ناگوار و مكروه و مشكل پنداريد ولي بحقيقت خير و صلاح شمادر آن بوده و چه بسيار شود كه چيزي را دوست داريد و در واقع امر شر و فساد شما در آن است. و خداوند به مصالح امور دانا است و شما نمي دانيد.(1)
پي نوشت:
1.بقره (2)، آيه 216.
