با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
يكى از نامهاى «مكّه» «امّ القرى» است که از دو واژه تركيب يافته «امّ» كه در اصل به معنى «اساس و ابتداء و آغاز» هر چيزى است، و مادر را هم به همين جهت «امّ» مىگويند كه، اساس و اصل فرزندان است.
و «قرى» كه جمع «قَرْيه» به معنى هرگونه آبادى و شهر است، اعم از شهرهاى بزرگ و كوچك يا روستاها.
اكنون ببينيم چرا «مكّه» را «امّالقرى» ناميدهاند؟ (مادر و اصل همه آبادىها).
روايات اسلامى تصريح مىكند كه، همه زمين نخست زير آب غرق بود و خشكىها تدريجاً سر از آب بيرون آوردند (علم امروز نيز اين معنى را پذيرفته است).
اين روايات مىگويد: نخستين نقطهاى كه از زير آب سر برآورد «كعبه» بود، و سپس خشكىهاى زمين از كنار آن گسترش يافت كه از آن به عنوان «دحو الارض» (گسترش زمين) ياد شده است.(1 )
ابن سنان از حضرت رضا عليه السّلام نقل می کند: كه فرمود: علت نهادن خانه خدا در ميان زمين اينست كه همان جا است كه زمين از زير آن كشيده شد. (2)
پی نوشت ها :
1 . تفسير نمونه، ج20، ص 380.
2 . آسمان و جهان- كتاب السماء و العالم بحار، ترجمه محمد باقر كمرهاى، تهران، اسلاميه، ج1، ص 50 .
