سلام. با عرض خسته نباشید. مشکل من اینه که پدر و مادر و برادرم مراعات اعتقادات مذهبی بنده را نمی کنند. من میدانم به عنوان یک شیعه باید ها و نباید هایی دارم. باید نمازم اول وقت باشه، شب زود بخوابم تا نماز صبحم قضا نشه. نباید به موسیقی غنا گوش کنم.با افراد بی بند و بار بگردم، به نامحرم نگاه کنم و ... . امامتاسفانه خانواده ام این چیزارو کوته فکری می دونن و دین رو فقط تو نماز خوندم خلاصه کردن(البته خودشونم نمی خونن). بیشتر اوقات ماهواره روشن می کنن. موزیک ویدئو های آنچنانی و آهنگ های غنا که خواننده هاشم زنه رو با صدای بلند گوش می کنند و من هم بهشون گفتم اما به حرف بنده گوش نمیدن. با دوستان خانوادگی رفت . آ»د دارن که بی بند و بار و منحرفن و پایبند به اصول شرعی نیستن . من را هم مجبور به رفت و آمد می کنن. واقعا موندم چه کنم. مهاجرت که نمی تونم چون مادرم راضی نیست وگرنه میرفتم قم ، حوزه. ممنون میشم کمک کنید و راهکار بدین.
با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خداوند متعال نعمت هاي فراواني به ما ارزاني داشته که والدین و برادر و خواهر، جزو آن نعمت هایی است که خداوند متعال آن را به انسان عنایت فرموده است. قدردانی و سپاس از این نعمت خداوندی به مانند سایر نعمت ها بر هر انسانی لازم و واجب است. (از آنجایی که ایشان نعمت هستند، باید نسبت به آنها نگاه مسولانه داشت، نه اینکه خانه و خانواده را ترک کرد) از اینکه در فضایی کاملا مخالف عقاید خود، به والدین و دیگران احترام می گذارید، خوشحالیم.
توجه تان را به نکات زیر جلب می نماییم:
1. آلوده بودن فضای خانه و وجود ماهواره و مشکلات دیگر، دلیلی برای أنجام گناه نمی شود. امروزه فضای گناه به راحتی در اختیار است؛ ولی با این همه، کسانی وجود دارند که برای فرار از گناه و وسوسه های شیاطین، در مرحله أول با وجود بودن در فضای گناه، سمت تعادل سازی و خودسازی رفتند و فریاد شیطان را بلند کردند؛ و در مرحله بعد، مراقب نگاه های آلوده، مجالس تحریک آمیز، أفراد ناباب و دیگر مسایل بوده اند. سعی کنید، مشغولیت هایی برای خودتان ایجاد کنید و از فضای آلودۀ خانواده و ماهواره به دور باشید. با اخلاق شایسته و محبت به والدین گرامی تان، ایشان را به زشتی این گناهان آشنا سازید و با بهانه های مختلف(همانند سی دی سخنرانی و کتاب و مجله)، سر صحبت در زمینۀ گناه بودن این مسایل را باز کنید.
2. شما به عنوان فرزند این خانواده، نمی توانید نسبت به ایشان بی تفاوت باشید، بلکه با رفتار خوب و مناسب و متعادل خود آنها را به زیبایی های اسلام آگاه سازید و سعی کنید طوری با عشق و علاقه به وظایف دینی خود بپردازید که مشوق آنها باشید. همانطور که پایه دین اسلام بر محبت نهاده شده است و دیندار واقعی کسی است که محبت و أخلاق را سرلوحه کارهای خود قرار دهد. (امام صادق(ع) فرمود:"هل الدین الا الحب"(1) آیا دین چیزی جز محبت است؟!) از آنجایی که در روایات از مخلوقات خداوند، تعبیر به أهل و عیال خدا شده است؛ لذا کسی که خدای متعال را دوست داشته باشد به آثار و متعلقات آن هم باید علاقه مند باشد.(دوست داشتن همه به جهت آفریده و مخلوق خدا بودن.) سعی نکنید که صورت مسأله را پاک کنید، بلکه با توجه به شرایط موجود، بهترین نسخه را رعایت کنید.
3. با حلم، صبر و مدارای خود، سعی کنید به صورت غیر مستقیم در آنها تأثیر گذار باشید. پیامبر(ص)می فرمایند: "إنَّ اللّه يُحِبُّ الرِّفقَ وَيُعينُ عَلَيهِ."(2)خداوند مدارا را دوست دارد و انسان را بر انجام آن يارى مى كند.
نیز امام على(ع) فرمود:" لَيْسَ الْحَكِيمُ مَنْ لَمْ يُدَارِ مَنْ لَا يَجِدُ بُدّاً مِنْ مُدَارَاتِه."(3) حكيم نيست آن كس كه مدارا نكند با كسى كه چاره اى جز مدارا كردن با او نيست. بالاخره حلم و بردباری و رفتار شایسته، جواب خواهد داد.
با توجه به سخنان معصومین(ع) و نکات بالا، به نظر می رسد، انسان وقتی می تواند عقاید و نظرات درست اسلام را تبیین و ترویج کند که أصل مدارا و همراهی را سرلوحه کار خود قرار دهد و با توهین های دیگران ناراحت نشود.
4. تهيه و در دسترس والدین قرار دادن برخي كتب مانند کتاب جوان مرحوم محمد تقي فلسفی يا ساير كتب روانشناسي كه به نحوي به آنچه كه والدين بايد درباره فرزندان جوان خود بدانند مي پردازد مي تواند تا حدی راه گشا باشد.
در هر صورت بايد بدانيد اين برهه سخت و نفس گير عمر درازي ندارد و شما در آينده نزديك خواه نا خواه از زير اين فشار خلاصي خواهيد يافت بايد تا آن روز به جاي چالش فكري عاطفي و رواني با این موضوع آن را تا حد امکان بپذيريد. انسان هاي موفق همواره از دل تهديدها به شكار فرصت ها مي روند و به جاي غصه خوردن به آفرينش قصه هاي موفقيت مي پردازند.
5. شرکت در مجالس گناه و عروسی مختلط و غیرشرعی، گناه است. ولی اگر در آن جا گناهی صورت نمیگیرد، حساسیت نشان ندهید؛ اما در مجلس گناه است، اگر امکان نهی از منکر باشد، باید به وظیفه عمل کنند. اگر نهی تأثیر ندارد و کسی گوش نمیدهد، باید از مجلس گناه بیرون رفت و به کاری مشغول شد، یا مجلس عروسی را ترک کرد، یا ماندن در آن جا را کوتاه کرد. در این گونه شرایط، بهترین کار، مدیریت و دست به دامن خدا شدن و توسل به اهلبیت(ع) است. در این فضاها، خود را تنها ندانید و خدا و معصومان(ع) را ناظر و حاظر در اعمال خود بدانید.
نکتۀ پایانی: در آخر این نکته لازم است که از جر و بحث و به کرسی نشاندن سخن خودتان، پرهیز کنید و لزومی به اثبات حق با جر و بحث نیست و در جایی که سخن شما پذیرفته نمی شود و یا با بیانش موجب تحقیر شما می شود لازم است سکوت کنید و در جایی که شرایط ایراد سخن بود بیان کنید. شما به وظیفۀ اصلی خود عمل کنید و با تمسخر یا کنایه زدن دیگران، توجهی نکنید و آنچه را که با مشورت کارشناسان مذهبی، صلاح می دانید، انجام دهید.
تذکر:برای بهتر عملی کردن به توصیه ها با شماره(09640)به صورت تلفنی مشکل را در میان بگذارید تا از راهنمایی کارشناسان ما بهرمند شوید.
پی نوشت ها:
1. بحار الأنوار، ج101، ص 130، باب 5 الأسماء و الکنی ..... ص 127.
2. طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص262، شریف رضی، چاپ چهارم، قم 1370ش.
3. مجلسی، محمدباقربن محمد تقی، بحارالانوار، ج75،ص57، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق.
