سلام. در کتاب «تاریخ فلسفه اسلامی» اثر پروفسور هانری کوربن، ترجمه دکتر اسدالله مبشری، تهران، امیرکبیر، چاپ پنجم، 1389، ص 36 می خوانیم:
«در روایتی که از طریق تشیع اسماعیلی نقل شده، و حد کمال عرفان اصیل اسلام محسوب است، از تأویل حدیث معروف به حدیث قبر، تعریفی تام از نقش فلسفه در این موقف به دست داده است: "باید الهیات در قبر مدفون گردد تا دوباره به صورت حکمت الهیه و عرفان زنده شود."»
متن اصلی انگلیسی:
Nevertheless, it is the
Ismaili version of Shiism, which is the original gnosis par excellence
of Islam, that provides us with an adequate definition of the role of
philosophy in this situation in an exegesis of the famous 'hadith of
the tomb': philosophy is the tomb in which theology must perish in
order to rise again as a theosophia, divine wisdom (hikmat ilahlyah)
or gnosis ('irfan).
خواستم ببینم این چه حدیثی است؟ لطفاً پاسخ را به ایمیل بنده ارسال فرمایید.
با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
منظور از این حدیث در همین کتاب آمده است و خود کربن در بخش اسماعیلیه، شماره پنج به آن پرداخته است. عبارت ایشان در مورد حدیث قبر چنین است:
"5. معنای دقیق فلسفه از دیدگاه اسماعیلی را باید در تاویل اسماعیلی (بسط داده شده در شرح قصیده ابوهیثم جرجانی) این حدیث پیامبر جستجو کرد: «میان قبر من و منبری که من روی آن موعظه می کنم، باغی از باغهای بهشت قرار دارد.»(1) بدیهی است که این حدیث نباید در معنای ظاهری آن فهمیده شود. منبر، همان ظاهر، یعنی شریعت و احکام آن است، اما قبر، فلسفه است، زیرا ضرورت دارد که در این قبر، ظاهر شریعت و احکام آن دستخوش تجزیه و تلاشی شود. باغ بهشت که میان منبر و قبر قرار دارد، باغ حقیقت و صحرای محشری است که آشنایان به اسرار، زندگی ابدی از سر می گیرند. بنابراین این دریافت از فلسفه، آن را به مرحله ای ضروری در تعلیم اسرار تبدیل می کند. بدون تردید این امر در اسلام نظیری ندارد و خاص عرفان شیعی و غایت دعوت اسماعیلی است."(2)
برای دیدن متن اصلی انگلیسی آن هم در صورتی که نسخه شما چاپ «KEGAN PAUL INTERNATIONAL» باشد، می توانید در صفحه 78 آن را ملاحظه کنید. در غیر این صورت به همان آدرس بالا مراجعه کنید یعنی بخش«ISMAILISM» شماره 5.
پی نوشت ها:
1. مجلسي، محمدباقر، بحارالنوار، موسسه الوفاء، بيروت، 1404ق، ج97، ص192.)مَا بَيْنَ قَبْرِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ)
2. کوربن، هانری، تاریخ فلسفه اسلامی، ترجمه جوارد طباطبایی، نشر کویر، تهران، 1388ش، ص100.
