جندين بار شنيده ام كه بعضي ها سلامتي خود را از دست داده اند وعلتش را بافشاري روي ارزوي ديكري مي دانند
سوال من اين است كه اياواقعا اين طوري است ؟اكر اين طوري است جطوري ارزوهايمان را بيش خدا بكيم تا سلامتي خود و خانواده به خطر نيافته و خدا ناراحت نشه؟؟

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

پرسش گر گرامی ما اصلا این مطلب را تایید نمی کنیم، و نمی دانیم شما از کجا شنیده اید که علت از دست دادن سلامتی، پا فشاری بر روی حاجت و خواسته ای بوده است. ولی این مطلب درست نیست، پافشاری و اصرار بر روی دعا و خواسته ها یکی از راه های استجابت دعا و رسیدن به آرزوها شمرده شده است و در منابع دینی در مورد مطلوب بودن پافشاری بر روی دعا، روایات زیادی آمده است: پیامبر (ص) فرموده است: «رحم الله عبداً طلب إلی الله حاجه فألح فی الدعاء(1)؛ خداوند بنده‌ای را که از او طلب و حاجتی دارد و بر آن پافشاری می‌کند، مورد رحمت خویش می‌دهد.»
و از طرفی اصرار بر دعا، نوعی تأسی و پیروی و سرمشق گرفتن از امام معصوم است. امام صادق (ع ) می‌فرماید: «و کان امیر المؤ منین (ع) رجلا دعاء(2) امیر المؤمنین مردی بسیار دعا کننده بود.»
واز طرفی دیگر از بعضی روایات برمی‌آید که اصرار و پافشاری بر دعا، افزون بر مطلوب بودن، زمینه ساز برآوردن حاجت است. امام باقر (ع) می‌فرماید:« وَ اللَّهِ لَا يُلِحُّ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي حَاجَتِهِ إِلَّا قَضَاهَا لَهُ (3)
به خدا قسم! بنده‌ای در دعای خود اصرار نمی‌کند مگر آن که خداوند دعایش را مستجاب می‌کند».
سایه حق بر سر بنده بود عاقبت جوینده یابنده بود
گفت پیغمبر که چون کوبی دری عاقبت زان در برون آید سری
پس این نظریه یعنی گرفته شدن سلامتی، در صورت پافشاری بر دعا و خواسته ها، با این روایات که انسان را بر اصرار بر دعا تشویق می کند منافات و ضدیت دارد .و این نظریه قابل قبول نیست و خدا با اصرار بر خواسته ها ناراحت نمی شود تا بخواهد سلامتی را از ما بگیرد، بلکه اصرار و پافشاری را دوست دارد.
اما برای این که بهتر دعا کنید و خواسته های تان را از خدا بخواهید، باید دعا و خواسته تان را با آداب از خدا بخواهید، و ما در ذیل فهرست وار آداب دعا را می آوریم:
1ـ وضو
2ـ بسم‌الله گفتن
3ـ ثنای الهی
4ـ صلوات فرستادن
5ـ یقین به اجابت دعا
6ـ تصمیم جدّی بر دعا و درخواست
7ـ اصرار بر دعا
8ـ گفتن حاجت و نیاز
9ـ همگان را دعا کردن
10ـ گرد آمدن برای دعا
11ـ دعا برای دیگران
12ـ دعا در وقت‌ها و مکان‌های خاص
13ـ دست بلند کردن در حال دعا
14ـ کوچک نشمردن دعا
15ـ زیاد نشمردن نیاز و حاجت
16ـ عجله نکردن
17ـ اظهار ناتوانی و کرنش
18ـ توسل
19ـ نومید نبودن از اجابت
20ـ دعا کردن در همه حال
21ـ گریه
22ـ پنهانی دعا کردن
پی‌نوشت‌ها:
1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، 8 جلد، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه.ش ، جلد2، ص 475
2. ابن فهد حلى، عدة الداعى، يك جلد، دارالكتاب الاسلامى، 1407 ه.ق، ص39 .
3. همان، جلد2، صفحه 475.