مادر و پدر من کار اشتیاهی در مورد من و همسرم کرده اند و از روی تکبر و غرور حاضر به عذر خواهی از همسرم نیستند و من نمیدانم چگونه رفتار کنم که رضای خدا در آن باشد لطفا من را راهنمایی کنید با تشکر.
با سلام و سپاس از ارتباط تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اگر چه والدین در برابر ظلم ها و کارهای زشت خود در پیش گاه خداوند مسئول هستند و اگر در حق فرزند ظلم کنند، گناه کارند، ولی این برخورد آن ها، رفتار بد فرزند را توجیه نمی کند و بی مهری به پدرو مادر هر شرايطي جايز نيست و احترام والدین در هر صورت واجب است . حتی روایت داریم که امام صادق علیه السلام می فرماید«:َ مَنْ نَظَرَ إِلَى أَبَوَيْهِ نَظَرَ مَاقِتٍ وَ هُمَا ظَالِمَانِ لَهُ لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً(1)
هر کسی به والدین خود غضبناک نگاه کند در حالی که آنها به او ظلم کرده اند، خداوند هیچ نمازی را از او قبول نمی کند»
پس وقتی با وجود ظلم آنها، نمی توانیم نگاه بد به آنها بکنیم، حتما مجاز نیستیم برخورد بدی کنیم یا حرف بدی بزنیم، توصیه می کنیم شما با تحمل و سعه صدر، این کار اشتباه آن ها را ببخشید و برخورد نامناسب نداشته باشید. در ضمن گاهی والدین به اشتباه خود پی می برند ولی برای حفظ غرور یا شأن خود ،حاضر به عذرخواهی نیستند، این که به اشتباه شان پی می برند، نکته مثبت و خوبی است و از تکرار این رفتار جلوگیری می کند.
در هر حال شما هیچ عکس العمل منفی نشان ندهید.
می توانید از طریق واسطه ای که در جریان کار آن ها بوده است، ناراحتی خود را از رفتار یا کردارشان، به گوش آنها برسانید،ولی برخورد نامناسب نکنید.
این گونه خدا از شما راضی است و برخورد خوب تان با آن ها باعث جلب الطاف خداوند می شود و توفیقات الهی شامل حال تان خواهد شد.
پی نوشت:
1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 هجرى شمسى، ج 2، ص 348.
