عدالت

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

به چند نكته توجه فرمائيد:
1. اگر چه افراد معصومي نظير انبياء الهي و امامان (ع)جهت عهده دار شدن مسؤوليت هدايت جامعه خويش از بدو تولد و با تفضل و اعطاء الهي معصوم به دنيا مي آيند. ولي راز گزينش آنها براي اين مقام به خود آنها بر مي گردد و اين گزينش نتيجه عملكرد خود آنها مي باشد. يعني خداوند متعال كه علمش محدود به زمان و مكان نيست قبل از خلقت انسانها مي دانست كه در شرايط يكسان كدام يك از انسانها به عهد و پيمان الهي خويش در عمل به احكام الهي پايبند تر مي باشد (در حوزه تكاليف الهي مطيعترين افراد است و به مرز عصمت و طهارت بيش از ديگران نزديك است) به حدي كه اگر مقام عصمت كامل (حتي عصمت از خطا و اشتباه ) به آنها عطا شود، صادقانه از عهده عمل به آن و پايبندي به آن بر مي آيند. لذا آنها را قبل از خلقت براي خود برگزيد و به آنها از حين خلقت چنين مقامي عطا كرد.(1) اما آنها نيز در دريافت پاداش به همان ميزان كه در دنيا حركت و تلاش كردند دريافت مي كنند نه به اندازه مقاماتي كه از بدو تولد داشته اند، يعني در اين موضوع تبعيضي بين آنها و ساير افراد نيست.
2. هدايت و راهنمائي خداوند فقط مخصوص افراد معصوم نيست و ديگران نيز به تعبیر شما از صفر شروع نمي كنند. بلكه نعمت هدايت فطري و باطني و عقلاني در وجود همه انسانها به وديعه گذاشته شده است و از بيرون هم زمينه براي تكميل آن و رسيدن به قله هاي سعادت براي همه انسانها فراهم است. ولي به هر حال اگر هم فردي از صفر شروع نمايد بر اساس آيات قرآن از ديگران عقب نيست. زيرا ملاك ميزان حركت هر فردي است. (فاصله بين شروع تا پايان ) نه نقطه نهائي كه افراد مي رسند.
«وَ أَن لَّيْسَ لِلْانسَانِ إِلَّا مَا سَعَى‏/وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى‏/ثمُ‏َّ يجُْزَئهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفىَ‏»؛«و اينكه براى انسان بهره‏اى جز سعى و كوشش او نيست، /و اينكه تلاش او بزودى ديده مى‏شود،/سپس به او جزاى كافى داده خواهد شد! »(2)
3. جداي از آن، سعادت و جايگاه اصلي هر فردي در قيامت تحت تاثير ميزان عمل به تكاليفي است كه بر عهده هر فرد گذاشته مي شود و با توجه به اينكه افراد فاقد امكانات و يا داراي امكانات كمتر و يا حتي امكانات هدايتي صفر به همان ميزان عدم شناخت و عدم قدرت بر عمل به تكاليف الهي، تكليف كمتري دارند. «لَا يُكلَِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا »؛«خداوند هيچ كس را، جز به اندازه تواناييش، تكليف نمى‏كند.»(3) لذا در مجموع هيچ ظلم و تبعيضي بر كسي روا نخواهد شد.
پي نوشت ها:
1. علامه مجلسي، بحارالانوار، الوفاء بيروت، 1404ق، ج 99، ص 104.
2. نجم(53) آيه 39الي 41.
3. بقره (2) آيه 286.