سلام بنده مادری دارم که بیماری روانی دارد و باید قرص بخورد تا حالش خوب بماند. وقتی قرص بخورد طبیعی است و تقریباً مثل آدمی است که بیمار نیست. اگر قرص نخورد یا کم بخورد کم کم حالش بد میشود و ممکن است از خانه فرار کند و کاملاً دیوانه شود و...
قرص دادن من به او "خلاف میلش است اما به نفع اوست". حالا دو سوال دارم:
1- او دوست دارد بعضی مواقع قرص کم بخورد یا نخورد که به ضررش است و من فکر میکنم قرص دادن به نفعش است اما نمیدانم آیا به خاطر کار خلاف میل مادر و به زور قرص دادن و بد رفتاری کردن(اگر ملایمت کنم نمیخورد) گناه میکنم؟ پدرم هم میتواند به او بدهد اما مادرم مقاومت میکند یا اینکه کم میخورد و مشکل ایجاد میشود...
2- قرص ها عوارضی دارند. اگر خدایی نکرده مشکلی پیش بیاید آیا من باید پاسخگو(نزد خدا) باشم؟ البته راه آسانتر این است که قرص ندهم اما هم تشنج در خانواده ایجاد میشود، هم خودش بیشتر اذیت میشود. الان یک قرص میخورد اما در بیمارستان چند تا + آمپول و شاید هم شوک.
به شما دوست گرامی خسته نباشید گفته و امیدواریم که امور زندگی شما رو به سهولت برود و خدمت شما به مادر بیمارتان مقبول درگاه الهی باشد. نکاتی را در ذیل تقدیم حضورتان می نماییم:
1.در صورتی که داروها را متخصص تجویز کرده ، عوارضی که داروها داشته باشند مسوولیتی برای شما ندارد و اگر داروها مصرف نشوند همان گونه که گفته اید، مشکلات بزرگ تری پیش می آید.
2.بهترین کار آن است که شما با مشورت گرفتن از پزشک ایشان اگر بتوانید تعداد قرص ها را از نظر کمی کاهش بدهید.(یعنی ایشان قرص هایی را بدهند که همان اثر را داشته باشد ولی تعدادش کمتر باشد) یا مثلا اگر اجازه بدهند آنها را(یا حداقل بعضی از آنها را) در آب یا آب میوه یا غذا حل کنید و به ایشان بدهید.در صورتی که چنین امری مقدور نشد، باید سعی کنید با لطایف الحیل و مهربانی ایشان را متقاعد و راضی کنید و بدون تندی شما ایشان قرص ها را مصرف کنند. در صورتی که در این مورد هم نتوانستید به نتیجه برسید، از باب ضرورت و ناچاری و برای جلوگیری از یک مشکل و آسیب ،می توانید توریه کنید و مثلا بگویید دکتر قرص ها را زیاد کرده و گفته بهتره این ها هم خورده شود تا مقاومت ایشان متوجه آن قرص های جدید اضافی شود و بعد شما با اکراه بپذیرید. ولی باید هر بار یک اشاره ای بکنید که این را بخوری بهتره ها ، و ... .
مقصود از توریه آن است که ما کلامی را بگوییم و در دلمان قصدی بکنیم در حالی که برای مخاطب چیز دیگری القاء می شود؛ مثلا کسی به شما می گوید پول داری قرض بدهی ؟ و شما که می دانید اگر پول را به او بدهید. چون لا ابالی است پس نمی آورد و شما در زندگی خود دچار مشکل می شوید و لذا می گویید " نه ندارم" در حالی که منظورتان این است که الان در جیبتان ندارید.
اگرمقدور باشد که با هماهنگی قبلی پیش دکتر ببرید و ایشان هم بگوید و قرصی بی اثر( معروف به قرص های شکری) را بدهد بهتر است.
3. اگر هیچ یک از این راهکارها نتیجه ندهد( بر فرض نادر) و راهی جز تندی نباشد، اگر مفسدۀ بزرگ تری نداشته باشد پدر شما که همسر ایشان است و آمریت شرعی دارد باید به ایشان بدهد تا شما دچار مشکلی در زندگی خود نشوید (در اثر دل شکستگی و ناراحتی مادرتان ).خلاصه تا آنجه که می توانید از این کار اجتناب کنید.
برای توضیحات بیشتر می توانید با بخش تلفنی ما (09640 بدون کد) تماس بگیرید و با بیان جزئیات بیشتر وضعیت خود راهنمایی های دقیق تری را دریافت نمایید. موفق باشید و پایدار
