اگر چه والدین در برابر ظلم ها و کارهای زشت خود در پیش گاه خداوند مسئول هستند و اگر در حق فرزند ظلم کنند، گناه کارند، ولی این برخورد آن ها، رفتار بد فرزند را توجیه نمی کند و بی مهری به پدر و مادر درهر شرايطي جايز نيست و احترام والدین در هر صورت واجب است . حتی روایت داریم که امام صادق علیه السلام می فرماید«:َ مَنْ نَظَرَ إِلَى أَبَوَيْهِ نَظَرَ مَاقِتٍ وَ هُمَا ظَالِمَانِ لَهُ لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ لَهُ صَلَاةً(1)
هر کسی به والدین خود غضبناک نگاه کند در حالی که آنها به او ظلم کرده اند، خداوند هیچ نمازی را از او قبول نمی کند»
پس وقتی با وجود ظلم آنها، نمی توانیم نگاه بد به آنان بکنیم، حتما مجاز نیستیم برخورد بدی کنیم یا حرف بدی بزنیم، توصیه می کنیم شما با تحمل و سعه صدر، این کار اشتباه آن ها را ببخشید و برخورد نامناسب نداشته باشید. در ضمن گاهی والدین به اشتباه خود پی می برند ولی برای حفظ غرور یا شأن خود ،حاضر به عذرخواهی نیستند، این که به اشتباه شان پی می برند، نکته مثبت و خوبی است و از تکرار این رفتار جلوگیری می کند.
در هر حال شما هیچ عکس العمل منفی نشان ندهید.
می توانید از طریق واسطه ای که در جریان کار آن ها بوده است، ناراحتی خود را از رفتار یا کردارشان، به گوش آنها برسانید،ولی برخورد نامناسب نکنید.
این گونه خدا از شما راضی است و برخورد خوب تان با آن ها باعث جلب الطاف خداوند می شود و توفیقات الهی شامل حال تان خواهد شد.
برای ارائهء اطلاعات بیشتر و دریافت راهنمایی کاربردی تر می توانید با بخش تلفنی مرکز(09640 بدون کد) تماس گرفته و از نظرات کارشناسان اخلاق خانواده بهره مند گردید.
موفق باشید
پی نوشت:
1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 هجرى شمسى، ج 2، ص 348.
