فاطمة معصومة س

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

بله در مورد حضرت معصومه و شأن والای ایشان روایاتی معتبر داریم. البته در مورد زندگی ایشان روایات زیادی نداریم و بسیاری از زوایای زندگی ایشان روشن نیست ولی در شأن و منزلت ایشان روایات معتبری از جدش امام صادق و برادرش امام رضا و برادر زاده اش امام جواد علیهم السلام رسیده است و ایشان تنها امامزاده ای است که از جانب معصوم برای زیارت قبرش وعده بهشت داده شده است.
روایات زیر در باره آن بانو وارد شده:
1. جمعی از مردم ری به محضر امام صادق (ع) رسیدند و حضرت فرمود:
ان لله حرما وهو مكة : وان للرسول ( صلى الله عليه وآله ) حرما وهو المدينة، و إن لأمير المؤمنين ( عليه السلام )... (1)
خدا را حرمی است که مکه می باشد و پیامبر را حرمی است که مدینه می باشد و امیرمؤمنان را حرمی است که کوفه می باشد و ما اهل بیت را حرمی است که قم می باشد و زنی از فرزندان من به نام فاطمه در آنجا دفن می شود که هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می گردد. راوی گوید این کلام را امام صادق زمانی فرمود که هنوز فرزندش موسی متولد نشده بود.
2. از امام رضا روایت شده که به سعد اشعری قمی فرمود:
يا سعد عندكم لنا قبر، قلت له : جعلت فداك ، قبر فاطمة بنت موسى ... (2)
ما را نزد شما قبری است، قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر که هر کس او را با معرفت به حقش زیارت کند، بهشت بر او واجب می شود و هر گاه برای زیارت قبرش رفتی، بالای سرش رو به قبله بایست و بعد از 34 بار تکبیر و 33 بار تسبیح و 33 بار تحمید، بگو : السلام علی آدم ... .
3. از امام جواد روایت شده که فرمود:
من زار قبر عمتي بقم فله الجنة (3)
هر کس قبر عمه ام در قم را زیارت کند، بهشت بر او واجب می شود.
این روایات از طرف فقیهان بزرگ پذیرفته شده و بر طبق مضمون آن فتوا داده اند مثلا صاحب جواهر در مورد زیارت حضرت معصومه می نویسد:
زیارت حضرت معصومه مستحب است و هر کس قبر این بانو را زیارت کند، بهشت برای اوست.(4)
سند کامل الزیارات هم از سند های معتبر و روایت و سندش به شرح زیر است:
حدثني علي بن الحسين بن موسى بن بابويه ، عن علي بن إبراهيم بن هاشم، عن أبيه، عن سعد بن سعد، عن أبي الحسن الرضا(ع)، قال: سألته عن زيارة فاطمة بنت موسى (ع)، قال : من زارها فله الجنة (5)
پی نوشت ها:
1. محدث نوری، مستدرک الوسائل، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408 ق، ج 10، ص 368.
2. همان، 368-369؛ مجلسی، بحار الانوار، بیروت، الوفا ، 1404 ق، ج 99، ص 266 - 267.
3. مجلسی، همان، ص 265.
4. نجفی، جواهر الکلام، تهران، اسلامیه، ج 20، ص 103.
5. ابن قولویه، کامل الزیارات، قم ، انتشارات اسلامی، 1419 ق، ص 536.