اگر روح شاهد زندگی خانواده خود است -زنی که بیوه شده شاید روح شوهرش از صیغه شدن ان عذاب بکشد و در آرامش نباشد.لطفا توضیح دهید.

به چند نكته توجه فرمائيد:
1.در فرهنگ ديني بين ازدواج موقت و ازدواج دائم به لحاظ مشروعيت تفاوتي نيست لذا اگر چه تحت تاثير تبليغات منفي دشمنان اسلام و به تبع آن ايجاد نگرش زشت در مورد ازدواج موقت در عرف جامعه ما صيغه شدن به نوعي عملي قبيح تلقي مي گردد تا حدي كه گاه اگر كسي زنا كند به اندازه اي كه اگر صيغه شود مورد نكوهش قرار نمي گيرد، لذا اگر چه قصد تبليغ ازدواج موقت را نداشته و به توده افراد هم توصيه نمي كنيم. لكن نبايد تسليم اين جو حاكم شده و در ذهن خود اين عمل را زشت تلقي كنيم.
2. غيرت و حميت نسبت به همسر از صفات نيكو و پسنديده انساني است كه خداوند در هر مرد سليم النفسي قرار داده است، لكن در اين مساله نيز بين ازدواج دائم و موقت (صيغه) تفاوتي وجود ندارد يعني اگر بر فرض هم روح شوهر پس از مرگ ناظر به رفتار خانواده خود باشد ديگر بين ازدواج دائم همسر او با مرد ديگر و ازدواج موقت او تفاوتي به لحاظ غيرت مرد وجود ندارد و با این اوصاف نباید هیچ زنی بعد از فوت شوهرش ازدواج نماید.
3.اما پاسخ اصلي و نهائي اين است كه صفاتي نظير غيرت و تعصب و حميت نسبت به همسر در مردان از صفات پسنديده و فطري است كه خداوند متعال به هدف حفظ حريم خانواده از آلودگي ها و مفاسد اخلاقي و ايجاد حريم بين محرم و نامحرم و حفظ پايبندي زوجين نسبت به يكديگر در وجود مردان قرار داده شده است. لكن با فوت همسر و ورود او به عالم برزخ چنين نقشي از مرد منتفي مي شود، بلكه اتفاقا پس از فوت شوهر و پس از گذشت زمان كافي براي وفق يافتن زن با خلاء شوهر و كمرنگ شدن برخي تعلقات عاطفي بين آنها و گذشتن دوران عده وفات شوهر؛ با وجود نياز هر زني به داشتن همسر در چنين شرايطي مصلحت زن و عامل حفظ زن از گناه ازدواج مجدد او با مرد ديگر مي باشد ، و شوهر او نيز نه تنها ديگر از چنين ازدواجي ناراحت نخواهد شد بلكه اتفاقا با وجود درك حقيقت بسياري از حوادث وواقعيت هاي دستور اسلامي كاملا رضايت خواهد داشت. اگر چه ممكن است نظارت و آگاهي از شرايط خانواده و دغدغه او نسبت به وضعيت آنها ادامه يابد. لكن بيش از هر چيزي به گناه افتادن همسر او را آزار خواهد داد نه ازدواج مجدد او (دائم يا موقت) كه موافق شرعي است كه حقيقت آن را درآنجا بخوبي فهميده است.
البته معمولا انسان به محض ورود به عالم برزخ و عالم پس از مرگ و مشاهده وضعيت و جايگاه خود و نتيجه اعمال و رفتار دنيوي خود در برزخ ديگر بيشترين هم و غم و غصه و نگراني او از سرنوشت آينده خويش است.
جهت مطالعه بيشتر در مورد احوالات انسان در عالم برزخ و قيامت مطالعه فرمائيد:
معادشناسی، علامه تهرانی،نشر نور ملكوت قرآن‏، مشهد مقدس‏، 1427 ق.