بسم الله الرحمن الرحیم سلام بر شما و عرض خدا قوت , بنده با اعدام انسانها صد در صد مخالف هستم به هر روش و منش در هر جامعه ... در این مورد سوال داشتم .

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

دین اسلام دین رافت و رحمت است. لذا خداوند به پیامبر خطاب می کند: «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمينَ » "ما تو را جز براى رحمت جهانيان نفرستاديم"(1) و مجموعه احکام و قوانین اسلام بر مبنای الفت و رحمت جعل شده است. حتی در جنگ هایی که پیش می آمد پیامبر یا امیر المومنین به سربازان خود می فرمودند، شما با اینکه بر حق هستید شروع به جنگ نکنید.
ولى نکته مهم آن است که اسلام در برخورد با حقوق انسان ها و مسئله حق الناس بسیار سخت گیر است تا حقی از کسی زایل نشود و برای استیفای حق انسان ها و نفی خشونت و خونریزی احکام سختی وضع کرده است که از جمله آنها مسئله قصاص است.
در ضمن گاهی حق یک فرد انسان در میان است و گاهی حق اجتماعی، یا حق بسیاری از انسان ها. بنابراین احكام اسلام را بايستى با توجه به مجموعه نظام قوانين جامعه اسلامى مورد بررسى قرار داد؛ زیرا برخی از احکام بنا بر مصالحی احکام سخت و غلیظ جعل شده است مانند مسئله قصاص، یا توطئه بر علیه یک کشور اسلامی یا یک ملت. زیرا هر جامعه مترقى براى مصونيت خود و افراد جامعه و امنيت كامل و حفظ مصالح و منافع طرفدارانش قوانين سختى را به اجرا درمى آورد كه براى اكثريت سودمند است ولى براى افراد خطا کار وجانی نه تنها سودمند نيست. بلكه بسا باعث محدوديت آنان نيز خواهد شد و در اينجاست كه باید مصلحت اجتماعی مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا عموم انسان ها در آن شریک اند.
حال اسلام براى حفظ نظام خود و براى سلامت افكار جامعه و امنيت و پرهيز از انواع آفت ها كه هر روز ممكن است موجب ايجاد تزلزل در روحيه ها شود یا گناه و فسادی که بسیار زشت است و جامعه را دچار ناهنجاری های زیاد کند قانون سختى وضع مي كند. بنابراین در دین اسلام که سراسر دین محبت و صلح و رحمت است در برخی موارد حکم قتل وضع شده، مانند قصاص یا حرکت مسلحانه یا توطئه بر ضد نظام اسلامی و... و این نه تنها عیبی نیست و مغایر با رحمت، بلکه در مواردی لازم و ضروری است؛ زیرا رحمت بر اکثریت توده انسان ها و عموم مردم چنین اقتضا می کند، همان گونه که برای سلامت یک جسم و زنده ماندن انسان ها، گاهی لازم است که عضو فاسد و چرکین بدن مانند پا قطع شود تا کل بدن سالم بماند.
بنابراين حكم اعدام در برخي موارد كه به مصلحت عموم انسان ها باشد و خدا حاكم آن باشد، نه تنها با حس انسان دوستي منافاتي ندارد كه اگر دقت كنيم در همان جهت نيز مي باشد. وقتي گرگي در ميان گوسفندان افتاده است و به دام انداختن آن ممكن نباشد و يا اگر هم ممكن باشد فايده اي نداشته باشد، رها كردن او نكشتن او رحم بر گرگ است و ظلم بر گوسفندان.
ترحم بر پلنگ تيز دندان ستمكاري بود بر گوسفندان
بنابراين به جاي تكيه بر احساسات در اين گونه مسائل بايد مصالح عامه را در نظر گرفت و عقل را ملاك عمل قرار داد كه آيا صلاح و مصلحت جامعه در چيست؟ و اين حاصل نمي شود مگر با تكيه بر احكام انسان ساز دين اسلام كه آخرين دين الهي و كامل ترين آنها مي باشد و سعادت جامعه در گرو عمل كامل به آن است.(2)
در رابطه با اهداي اعضاي شخصي كه محكوم به اعدام است، اگر اعدام براي قصاص باشد، اولياي دم مي توانند اجازه بدهند كه قصاص شخص به گونه اي باشد كه بتوان بعد از مرگ او از اعضاي او براي پيوند اعضا استفاده كرد و در مواردي غير از اين كه به اجازه اولياي دم نياز نيست، حاكم شرع خود مي تواند گونه اعدام را تعيين كند تا اين مقصود حاصل شود. (3)
پي نوشت :
1. انبياء (21)، آيه 107.
2. براي مطالعه بيشتر ر.ك‌: تفسير نمونه‌، آيت الله مكارم شيرازي و ديگران‌، ج 1، ص 606ـ610، دارالكتب الاسلاميه / تفسير الميزان‌، علامه طباطبايي‌;، ترجمه آيت الله مكارم شيرازي‌، ج 1، ص 621ـ627، نشر بنياد علمي و فكري علامه طباطبايي‌.
3. ر.ك : امام خمینی، تحریر الوسیله، قم ، موسسه مطبوعات دارالعلم، بيتا، ج2، کتاب القصاص، القول فی کیفیت الاستیفاء، ص 535.