با عرض سلام و خسته نباشید،یک سوال از شما داشتم خواهشمندم مرا راهنمایی فرمایید.من یک سال است که ازدواج کرده ام بعد ازدواج فهمیدم که همسرم به مواد مخدر اعتیاد دارد.و هنوز بچه دار نشدیم و من به همسرم متذکر شده ام که تا زمانی که ترک نکند من حاضر به بچه دار شدن نیستم به طوری که دو ماه پیش او را قانع کردم که به مشاوره ترک اعتیاد برویم.اکنون بعد گذشت دو ماه از درمان از من بچه دار شدن را می خواهد.ولی من هنوز به ترک کامل او اطمینان ندارم اکنون می خواهم بدانم اگر من دور از چشم همسرم به طوری که او متوجه نشود برای جلوگیری از بارداری قرص مصرف کنم آیا این کارم گناه هست؟در ضمن من خودم بچه دار شدن را دوست دارم اما تنها از آینده بچه ام نگرانم ونگران از اعتیاد همسرم به همین خاطر حاضرم از لذت مادر شدن بگذرم.خواهش می کنم مرا راهنمایی کنید.
با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
با سلام خدمت شما طبق نظر مرجع شما خوردن قرص برای جلوگیری از حامله شدن اشکال ندارد.
خواهر گرامی؛ مشکل اعتیاد مشکلی است که درمان آن منوط به حداقل گذراندن یکسال کامل دوره درمانی است. اما باید دقت داشت که این مشکل مانند بیماری دیابت است. با این توضیح که همانطور که درمان دیابت و جلوگیری از مرگ فرد تا پایان عمر فرد مورد نظر را درگیر می کند، فرد رها یافته از اعتیاد نیز تا پایان عمر نیاز به یاری و مساعدت نزدیکان وعزیزان خود دارد.برای رهایی از این مشکل، لازم است تا فرد مبتلا به اعتیاد تصمیم و اراده قطعی بر ترک مواد گرفته و با مراجعه به روانشناسان مشاور در امر اعتیاد و یا حضور فعال در کمپ های اختصاصی، به درمان خود کمک کند.
وارد کردن اعضای خانواده در درمان فرد مورد نظر، در نتایج درمان تأثیر فراوانی دارد. حمایت خانواده از درمان، فرسایش فرد را پایین می آورد و میزان پیروی از دستورات درمانی را افزایش می دهد. علاوه بر اینکه اعضای خانواده غالبا از نظر جسمانی، جنسی و عاطفی به واسطه زندگی با سوء مصرف کننده مواد آسیب می بینند و نیاز به درمان دارند.
به همین علت، اعضای خانواده، غالبا درماندگی، فقدان عزت نفس، و حرمت نفس پایینی را تجربه می کنند. اعضای خانواده نسبت به مشکلات روانی در معرض خطر هستند و باید برای مشکلات نیازمند به درمان، ارزیابی شوند.
در نتیجه باید بگوییم، درمان دوماهه ایشان به معنای پایان کار نیست. باید حداقل یکسال این درمان مداومت داشته باشد و پس از هم نکات و دستورات پزشک معالج و همکاری خانواده رعایت گردد. راجع فرزند دارشدن هم همانطور که گفتید بهتر است تا زمان پایان درمان صبر کنید. این نکته از چند جهت قابل توجه است. اولا اینکه فرزند شما دچار مشکلات بدنی احتمالی به دلیل اعتیاد پدر نشود، ثانیا: به وجود آمدن استرس های فرزنددار شدن ممکن است ایشان را از ادامه راه منصرف کند. ثالثا، توجه و همکاری شما کم شده و به سوی فرزند معطوف می شود. در نتیجه مرد به دلیل احساس تنهایی ممکن است به اعتیاد دوباره کشیده شود. رابعا، مرد تشویق می شود برای پدر شدن پس از درمان، تمام تلاش خودش را بکند. خامسا، در صورت جدایی احتمالی، وجود فرزند می تواند مانع بزرگی در تصمیم گیری شود.
توصیه ها:
1. آگاهی خود را در مورد اعتیاد بالا ببرید و وارد عمل شوید: دلیل اینکه باید در مورد بیماری اعتیاد آموزش ببینید واضح است. هر چه باشد، بزرگترین دشمنی که در این زمینه داشته اید، جهل شما بوده است؛ یا اگر نگوییم ناآگاه بوده اید، اطلاعات غلطی در اختیار داشته اید. بنابراین بهتر است نسبت به جمع آوری اطلاعات دقیقی در زمینه این بیماری اقدام کنید.
2. دوری از رفتارهای تحریک کننده: رفتارهایی که فرد معتاد را مستقیما و از طریق رنجاندن و خشمگین کردن او به استفاده از مواد مخدر ترغیب می کند
· غر زدن، دور ریختن مواد مخدر و بحث و جدل های بی فایده در مورد اینکه چرا مواد مخدر مصرف می کند؛
· ابتدا حرف معتاد که می گوید ترک می کند را باور می کنید و سپس از عمل نکردن او به حرف ها و قول هایش عصبانی می شوید؛
· تنبیه فرد معتاد به دلیل اعتیادش- ممانعت از رابطه جنسی، قطع پول، ابراز علاقه نکردن به فرد- به جای اینکه اعتیاد او را هدف قرار دهید؛
· تحریک دیگران بر ضد فرد معتاد تا حد منزوی شدن او و ایجاد حالتی از جنگ در خانه؛
· بحث کردن با فرد معتاد، هنگامی که او بر اثر تاثیر مواد مخدر، از حالت طبیعی خارج شده است که موجب جنگ و جدل یا مصرف بیشتر مواد مخدر خواهد شد؛
3. برنامه ریزی جهت امور مالی:
· با به عهده گرفتن یک کار شخصی، زندگی مالی خود را تا حدی از همسرتان جدا کنید تا در آمد و اموال شما محفوظ بمانند
· می توانید رتق و فتق امور مالی را به فردی خارج از خانواده بسپارید؛
· می توانید مسئولیت امور مالی را به طور مساوی تقسیم کنید، بدین ترتیب مقدار معینی کنترل بر روی منابع مالی خانواده خواهید داشت.
· هر برنامه دیگری که می توانید با فرد معتاد بر روی آن توافق بدست آوردید.
4. برای آینده نزدیک، انتظارات معقولی را تعیین کنید: پس از بازگشت او به خانه و مراجعه به متخصصین امر، به طور خلاصه برای خودتان بنویسید که انتظار دارید در سه یا شش ماه آینده چه چیزهایی روی دهد. به عبارت دیگر، اگر همه چیز مطابق با انتظارات شما پیش رود، انتظار دارید در این دوره زمانی چه روی دهد؟ اما چیزی که نمی توانید پیش بینی کنید، سرعت بهبودی است. ما می دانیم زمانی که فرد معتاد، مصرف مواد مخدر را متوقف کند، کنترل عواطفش آسانتر می شود، خلق و خویش کمتر نوسان می کند، قضاوتش بهتر می شود و روابطش بهبود می یابد. اما نمی دانیم که آیا این امور با سرعتی که اطرافیانش انتظار دارند، روی خواهد داد یا نه؟ بنابراین با راهنمایی مشاور خود، انتظارات معقولی را برای درمان ایشان تعیین کنید تا با امید و سرزندگی بیشتری به پیشرفت درمان او کمک کنید.
5. یاد بگیرید احساسات خودتان را کنترل کنید: احساسات بسیار با ارزش هستند. با داشتن عواطف انسانی است که زندگی ارزش زیستن پیدا می کند و اینکه بتوانیم تمام عواطف بشری را تجربه کنیم، بسیار عالی است. با این حال، باید اذعان کرد که احساساتی بودن افسار گسیخته در درمان اعتیاد راه به جایی نمی برد. برای اینکه بتوانیم به زندگی ادامه بدهیم، باید بیاموزیم که از ترس ها و عصبانیت ها فاصله بگیریم تا بتوانیم چرخه واکنش های هیجانی غیر سازنده را بشکنیم و از افراد غیر درگیر، راهنمایی دریافت کنید.
6. یاد بگیرید که به جای دستیابی به حد کمال، به دنبال پیشرفت باشید: انتظار زیاد از فرد در حال بهبودی از یک بیماری شدید و کشنده، ممکن است انگیزه شکست را فراهم آورد. اگر انتظارات بیش از حد بالا باشند، افراد از کل قضیه دست می کشند.
7. لازم است به هر نحوی شده همکاری خانواده خود را جلب کنید. آنها را قانع کنید که همسرتان بیمار است و برای درمان او کمک خانواده ها و دلگرمی به شما ضروری و لازم می نماید. اگر برای جلب نظر آنها همچنان مشکل داشتید، با واسطه قرار دادن و کمک گرفتن از بزرگان فامیل نظر آنها را جلب کنید.
8. گزارشی از بکارگیری روش های بالا را برای ما ارسال کنید و در صورت لزوم اگرسوالی پیش آمد با ما مکاتبه نمایید. همچنین همکاران بخش تلفنی این مرکز (09640 بدون پیش شماره و به صورت رایگان) در مواقع بحرانی آماده پاسخ گویی هستند.
