توجه داشته باشيد كه در مورد استحباب اين امور تاكيدي بر روي استفاده از آن در جامعه و بيرون از خانه نشده است. به عبارت ديگر زن مي تواند از عطر و انگشتر عقيق و... در درون خانه و نيز در بيرون از خانه البته اگر در معرض نگاه يا تماس با نامحرم نباشد، استفاده نمايد. و اين كار مشكلي نداشته و استحباب هم رعايت شده است. البته در مورد دو مساله اي كه فرموده ايد نظر اكثر علماي معاصر اين است كه انگشتر عقيق اگر زينت به حساب بيايد بايد از نگاه نامحرم پوشانده شود و اگر صرفا براي استحباب به دست كنند پوشاندن آن لازم نيست.(1) لذا زن مي تواند آن را هميشه در دست داشته باشد و در عين حال اگر شبهه زينت بودن آن را دارد، در مواجهه با نامحرم و در بيرون از خانه آن را از ديد نامحرم حفظ كند.
در مورد عطر هم بايد گفت كه صرف اين عمل اشكالي ندارد. اما اگر موجب تحريك نامحرم شود و يا براي جلب توجه او باشد، حرام بوده و بايد از استعمال آن در نزد نامحرم خودداري نمايند.(2) نتيجه اينكه زنان به هر دوي اين موراد مي توانند عمل كنند. اما با محدوديت هايي كه اين محدوديت ها هم به سبب مصالح زن وضع شده است.
پي نوشت ها:
1. معصومی، سید مسعود، احکام روابط زن و مرد و مسایل اجتماعی آنان، بوستان كتاب، قم، 1387ش، ص 87، س125.
2. همان، س134.
