با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

آمدن حضرت زهرا (س) دم در ویاعدم این امر، دراهانت به ساحت مقدس آن حضرت تاثیر نداشت،یعنی اینکه چه حضرت دم در می آمد، ویا نمی آمد، حکومت به خانه فاطمه (س) هجوم می برد، زیرا حکومت تصمیم گرفته بوداز علی (ع) بیعت بگیرد، برای تحقق این امراز همه راهها و امکانات بهره گرفت ، افزون برآن این خود فاطمه زهرا (س) بودکه دم درآمد، نه اینکه علی (ع) به ایشان دستورداده باشد؛ شاید جهتش این باشد که حضرت زهرا (س) انتظار داشت حکومت به وی احترام گذارد و به ایشان اهانت نکند، اما متاسفانه این گونه نشد؛ حکومت به گونه ی با علی (ع) و فاطمه (س) برخوردکردکه قدرت دفاع از این دوشخصیت سلب گردید. ابن قتیبه دینوری می نویسد: هنگامی که عمر به منزل علی آمد گفت به خدا قسم که جان عمر در دست او است یاباید خانه را ترک کنید یا اینکه آن را آتش زده و می سوزانیم.(1) درتاریخ طبری نیز آمده است : اتی عمر بن خطاب منزل علی فقال: لاحرقن علیکم اولتخرجن الی البیعه (2) جهت آگاهی بیشتر قسمت از كتاب فروغ ولايت، آيت الله جعفر سبحاني را مي آوريم:
بعد از شكل گيري سقيفه، عمر به همراه برخي افراد ديگر به دستور ابابكر به خانه علي(ع) هجوم بردند تا از حضرت و تعداد كمي كه متحصن شده بودند، بيعت گيرند مأموران خليفه خطاب به متحصّنان گفتند: هرچه زودتر خانه را ترك كنند، ‌ولي آنان از خانه بيرون نيامدند. در اين هنگام مأمور خليفه هيزم خواست تا خانه را بسوزاند ابن عبد ربه اندلسي مي نويسد: "خليفه به عمر مأموريت داد كه متحصنان را از خانه بيرون كند واگر مقاومت كردند، با آنان بجنگد. از اين رو، عمر آتشي آورد كه خانه را بسوزاند. در اين موقع با فاطمه روبه برو شد. دخت پيامبر به او گفت: فرزند خطّاب، آمده اي خانه ما را به آتش بكشي؟! وي گفت: آري، مگر اين كه همچون ديگران با خليفه بيعت كنيد مأمور خليفه آتشي بر افروخت و پس فشاري به در آورد و وارد خانه شد، ولي با مقاومت فاطمه رو به رو گرديد. برخي از مورخان شيعي نوشته اند كه متأسفانه عوامل حكومت با وضع دلخراش و دردناك حضرت علي(ع) را به مسجد بردند، كه چهل سال بعد، معاويه آن را به صورت طعن و انتقاد نقل مي كند معاويه خطاب به علي(ع) گفت: تا آن جا كه دستگاه خلافت تو را مهار كرده و همچون شتر سركش براي بيعت به طرف مسجد كشاندند يعني نه تنها در مورد حضرت فاطمه(س)، بلكه حتي نسبت به خودش هم قدرت دفاع از حضرت سلب شده بود.(3)
اين مسئله را در پاسخ حضرت علي(ع) به فاطمه (س) در همين موضوع ظلم به فاطمه (س) مطرح شده است. حضرت زهرا(س) بعد از بيان خطبه در مسجد نبي(ص) خطاب به علي(ع) عرض نمود: اي فرزند ابي طالب!‌آيا مانند كودكي كه در جنين است،‌پرده پوشيده اي و در خانه نشسته اي، مانند كسي كه به او تهمت زده شده است؟! شاه پرهاي بازها را در هم مي شكستي، اما اكنون از پر و بال هاي مرغان ناتوان فرو مانده اي! اينك فرزند ابي قحافه... آشكارا با من دشمني مي ورزد و به سختي در سخن من مي‌تازد؟! (4) علي(ع) در جواب فرمود: "... غم و اندوهتان را فرو نشان اي دختر برگزيده عالميان و يادگارپيامبر آخر الزمان! ‌من كه در دينم هرگز سستي نورزيدم و از حدّ توانم دور نشده ام... آن چه را كه براي شما (در آخرت) مهيا و آماده شده، برتر از آن است كه از دست شما گرفتند. بنابراين مسأله را به خدا واگذاريد.(5)
درباره هتک حرمت خانه فاطمه زهرا (س) کتاب رنج های حضرت زهرا (س)، جعفر مرتضی عاملی مراجعه فرمایید.
پی نوشت ها:
1. ابن قتیبه، الامامه والسیاسه، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1418، چاپ اول، ص16 .
2. طبری، تاریخ طبری، مصر، قاهره، مطبعه الاستقامه بالقاهره، 1358، ج2، ص443.
3. جعفر سبحانی، فروغ ولايت، قم، انتشارات صحیفه ، 1368، ص182- 187،
4. عزالدين حسيني زنجاني، شرح خطبه حضرت زهرا(س)، قم ،موسسه بوستان کتاب دفتر تبلیغات اسلامی، ج 2، ص611-612.
5. همان .