چرا باید یک فرد از بدو تولد مریض باشد ؟

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

از این که در وضعیت ناخوشایندی به سر می برید و با تحمل مشقت ها و مشکلات بیماری، عملاً از بسیاری از نعمات الهی محروم هستید، متأثریم. این را بدانید که اگر زندگی انسان تنها منحصر در زندگی کوتاه همین دنیا می بود، ما حق را کاملاً به جانب شما می دادیم و همانند شما به این مسئله شدیداً معترض می بودیم و آن را نوعی تبعیض ناجوانمردانه و بی عدالتی آشکار می دانستیم و داد سخن مان را چنان بلند می کردیم تا گوش فلک را کر کند اما، بر اساس تعالیم دینی و اسلامی، ورای زندگی کوتاه این دنیا، زندگی ابدی و جاودانه ای قرار دارد و این دنیا صرفاً محلی برای امتحان و آزمایش و بسیار کوتاه مدت و گذرا است و در برابر عالم آخرت، همانند چشم بر هم نهادن و پلک زدنی بیش نیست.
پيدايش افراد ناقص الخلقه و انواع و اقسام بیماری های مادرزادی و امراض صعب العلاج یا غیر قابل علاج، علاوه بر مسأله امتحان و آزمايش تابع نظام ضرورى علت و معلولى است كه نظامى ذاتى و تكوينى است و تخلف ناپذير است، ضمن آنكه آزمايشى نيز براى خود فرزند و والدين مى‏باشد هم چنان كه فرزند سالم نيز امتحان و آزمايش است. در اين روند نيز به كودك هیچ ظلمى نشده است و دلیل بر گناهکار و مجرم بودن او نیست. زيرا همه انسان‏ها در اين دنيا به شیوه ای و به نحوی در بوته آزمايش اند، به اين معنا كه خداوند به هر يك ابزارهايى جهت تلاش و عمل براى تكامل نهايى عطا فرموده و اين دنيا را مقدمه‏اى براى رسيدن به سعادت جاودانى قرار داده است و در محاسبه قيامت، كنش‏هاى هر كس را به تناسب امكانات، ابزارها و نعمت‏هايى كه در دنيا به آنها عطا فرموده خواهد سنجيد و نسبت به محروميت‏ها و دشوارى‏هايى كه شخص در اين جهان تحمل نموده و نسبت به آن شكر و صبورى پيشه كرده است، درجات عظيمى عطا خواهد نمود، به گونه‏اى كه ديگران آرزو خواهند كرد كه اى كاش در دنيا آن دشوارى‏ها، ناملايمات و محروميت‏ها را مى‏كشيديم و اكنون از ثمرات شيرينش بهره‏مند مى‏شديم.
بر اساس گزارش تاریخ، بیشترین مرارت ها و سختی ها و مشکلات را پیامبران و اولیای خاص خداوند کشیده اند در حالی که آنها انسان های پاک و عاری از هر گونه گناه و آلودگی بوده اند. آیا می توان تصور کرد که آنها مرتکب جرمی شده اند و همه آن سختی ها نتیجه و کیفر جرم و جنایت آنها بوده است؟! صد البته که این گونه نبوده است بلکه همه آن سختی ها و مصائب نوعی امتحان الهی بوده است که در اثر صبر و مقاومت و استقامت، سبب ارتقای درجه و قرب و منزلت آنان گردیده است.
(هر که در این بزم مقرب تر است *** جام بلا بیشترش می دهند)
از ديدگاه اسلام، خداوند در مقابل رنج‌ها، دردها و مصائبي كه بعضي از انسان‌ها ناخواسته دچار آن هستند؛ مانند كري، كوري، فلج و بیماری های مادرزادي، در عالم ديگر (قيامت) جزاي برتري عطا مي‌فرمايد که جبران گذشته می گردد و علاوه بر آن بر درجات و رتبه آنها نیز افزوده می شود.
امام صادق ـ عليه السّلام ـ (در توجيه نقص‌هاي بدني مانند نابينايي و ناشنوايي) تأكيد مي‌فرمايند كه خداوند در آخرت به چنين اشخاصي در صورت بردباري و صبر، چنان پاداشي اعطا مي‌كند كه اگر ميان بازگشت به دنيا و تحمل دوباره همين مصائب و باقي ماندن در آخرت مخير باشند، بازگشت به بلايا را انتخاب مي‌كنند تا اجرشان افزوده گردد.(1)
امام صادق(ع) در سخن دیگری می فرمایند: «اگر مؤمن بداند پاداش صبر در برابر مصائب و سختی ها چه اندازه است همواره آرزو مى ‏كرد كه ای کاش در دنیا با قیچى بدنش تكه تكه و ریز ریز می شد!.(2)
روزی یکی از یاران امام باقر(ع) به نام ابوبصیر که پیرمرد نابینای بود و از واقعه به ستوه آمده بود، خدمت امام(ع) رسید و از نابینایی خود شکایت کرد و از امام خواست که چشمان او را شفا دهد و بینا گرداند. امام(ع) دستی بر چشمان او کشید و او بینا شد، سپس امام(ع) به او فرمودند: مى‏خواهى كه اين چنين باشى و در روز قيامت چون سایر مردم، گرفتار حساب و بررسی اعمال گردی و حساب تو با خدا باشد، يا آنكه نابينا باشى و بى‏حساب و بدون دردسر وارد بهشت گردی؟ ابو بصیر عرض کرد: می خواهم همانند قبل نابینا باشم زيرا، بهشت را بيشتر دوست مى‏دارم. پس امام محمّد باقر(ع) دستی بر چشم های ابوبصیر کشید و چشمانش به حالت اوّل برگشت.
شما نیز می توانید با اصلاح جهان بینی خود، نگاه واقع بینانه ای به زندگی و هدف خلقت بیندازید و با صبر بر مصائب و سختی های این دنیا، از امتحان الهی سربلند و پیروز بیرون بیایید و سعادت و آرامش ابدی را نصیب خود گردانید.
پی نوشت ها:
1. بحارالانوار، ج3، ص71.
2. بحار الأنوار، ج‏64، ص240.