انساني كه از بدر تولد تا به حال جز گناه كار ديگه اي نكرده اگر خودكشي بكنه تا ديگه باعث گناه و آزار و اذيت ديگران نشه چه حكمي داره چون اين بنده خيلي توبه كرده و فقط 3 يا 4 روز اين توبه اثر داشته ،گناهان اين بنده از قبيل :1-نماز نخواندن -2-دروغ گفتن 3-انجام كارهاي زشت و معصيتي4-اذيت والدين 5-قسم خوردن در هر موارد دروغين 6-دزدي كردن 7- غرور همسر خود را له كردن -8- زير بار مسئوليت نرفتن 9-ترسو - 10 -عرضه خود كشي نداشتن

چه زيباست توبه و بازگشت به خدا در دوران جواني. خوشا به حالت که پس از لغزش ها و فراموش کردن خويشتن و خدا، زود خود و جايگاه انساني خود را يافتي. به معذرت خواهي از خداوندي برخاستي که در همه جا حاضر و ناظر است. از همه کارهاي انسان آگاه است.
دوست عزيز! به جز پيامبران و امامان معصوم، همه‏ انسان‏ها در معرض اشتباه و خطا هستند. هيچ انساني نيست اشتباه يا گناه نکند. وسوسه‏هاي شيطاني و شهوات نفساني و دروني انسان و نيز دنيا و جلوه‏هاي ظاهري آن، دائما همراه انسان و در متن زندگي او حضور دارند. در صدد فريب و گمراه کردن او مي‏باشند. خداي مهربان چون مي‏داند که انسان در معرض خطرات دروني و بيروني قرار دارد؛ تمهيداتي را براي نجات وي در نظر گرفته است.از يک سو چراغ عقل و فطرت حقيقت‏طلبي و خداخواهي را در درون انسان روشن و شعله ور نگه داشته. از سويي ديگر پيامبران، و مجموعه وحي و کتاب هاي آسماني، امامان معصوم و رهبران ديني را براي هدايت انسان فرستاده است. تا انسان از آن ها بهره ببرد.افزون براين ها، راه ديگري را به روي انسان باز گذاشته که اگر جنود شيطان بر او پيروز شدند و او را به گناه يا بيراهه کشاندند، دوباره بتواند به صراط مستقيم باز گردد و هيچ گاه و در هيچ شرايطي، در زندگي نااميد و مأيوس نشود، و آن، راه «توبه» است.
بنابراين درهاي توبه هميشه باز است؛ اگر چه انسان بدترين گناهان را مرتکب شده باشد و بارها توبه شکسته باشد.
غرق گنه نا اميد مشو ز دربار ما
که عفو کردن بود، در همه دم کار ما
بنده شرمنده تو، خالق بخشنده من
بيا بهشتت دهم، مرو تو در نار ما
توبه شکستي بيا، هر آنچه هستي بيا
اميدواري بجو، ز نام غفار ما
از شما مي پرسيم ، گناهان شما جوان عزيز زياد تر است يا لطف و رحمت و مغفرت خدا ؟ اگر لطف و مغفرت خدا بي پايان و نامحدود است و گناهان محدود شمادر برابرش نا چيز است، پس چرا خود كشي؟ مي دانيد بُريدن و خود كشي معنايش چيست؟ يعني من از مغفرت و رحمت خداوند نا اميد و مأيوسم!! آيا مي دانيد كه گناه يأس و نااميدي در رديف بزرگ ترين گناهان و بعد از شرك به خدا قرار گرفته است؟
پرسشگر گرامي! از پيامبر اسلام (ص) روايت شده كه فرمود: اي گنا كاران! اگر گناه شما به قدري زياد و گسترده باشد كه تا به آسمان ها برسد، هنگامي كه توبه حقيقي مي كنيد خداوند همه گناهان تان را مي آمرزد.(1) خداوند نه تنها همه گناهان توبه كنندگان را مي بخشد و نامه عمل وي را از گناه پاك مي كند. بلكه از كثرت علاقه و محبت به بندگانش، كاري مي كند كه درنامه عمل شان به جاي گناه، ثواب وعمل صالح نوشته شود. به مفهوم اين آيه شريفه قرآن كريم توجه كنيد كه مي فرمايد: «خداوند گناهان شان را (نه تنها مي بخشد و مي آمرزد و آن رااز نامه عمل شان محو مي کند، بلکه آن را) به نيکي ها بدل مي کند . نزد خدا مقام و منزلت شايسته اي مي يابند».(2)
اوج لطف و کرم آن جايي است که مي فرمايد: « انّ الله يحب التوّابين و ....»(3)
« خداوند توبه کنندگان و جويندگان پاکي و طهارت را دوست دارد».
آري كسي كه از ولايت شيطان و هواي نفس خارج مي شود و به ولايت پروردگارش وارد مي گردد، «محبوب خدا» مي شود. خدا دوست و عاشق او مي گردد.!
بنا براين اگر چه صد بار توبه شكستي، از لطف خدا مأيوس نشو. خود كشي نوعي كفر است. راه نادرست و شيطاني است .نماز هايت را اول وقت بخوان. و پيش از اذان صبح بلند شو و با خدا خلوت كن و با او درد دل كن. اگر توانستي نماز شب بخوان و در قنوت نمازت به همان زبان مادري خود با خدا حرف بزن، پس از مدتي نتيجه بسيار مطلوب آن را خواهيد ديد.
ضمنا برای دریافت راهنمایی های بیشتر می توانی با بخش تلفنی مرکز(09640 بدون کد) تماس بگیرید. موفق باشید و پیروز
پي نوشت ها:
1. معراج السعاده، ملا احمد نراقي، ص 532، چاپ و نشر، انتشارات امين و رشيدي.
2. فرقان(25) آيه 70.
3. بقره(2) آيه 222.