بنده خانم هستم 28 سال دارم مجرد هم هستم البته این را جهت مطالبم عنوان کردم. من تا 3 سال پیش فرد خوبی از لحاظ انجام واجبات بودم اما از زمانی که شاغل شدم آن هم در محیط کاری که اکثرا آقا هستند 70 درصد تغییر کردم گناهانی انجام دادم که الان پشیمانم هر چند از ارتکاب آنها اصلا راضی نبودم اما شرایط طوری شد که به سمت آن سوق داده شدم میشد گفت بعد از ارتکاب خ خیلی هم احساس گناه میکردم یعنی لذتش فقط لحضه ای ضررش را هم دیدم .حالا هم تصمیم گرفتم همه را ترک کنم اما نمیدانم میتوانم یا نه که دوباره انجام ندهم مانده ام چکار کنم از لحاظ روحی خیلی ناراحتم نمیتوانم با کسی بازگو کنم لذت های زندگی ام را از دست داده ام نمیدانم خدا من را میبخشد یا نه کمکم میکند یه راهی برایم پیشنهاد کنید هر چند احساس میکنم بیشتر حالت مشاوره دارد اما چون مبحثهای آقای قرائتی را خیلی دوست دارم مطرح کردم خواهش میکنم راه حلی برایم پیشنهاد کنین .متشکرم
با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسش گر گرامی این که تصمیم به ترک گناه گرفته اید و به سوی خدا باز گشت نموده اید بسیار ارزشمند است .
باید بدانید هیچ گناهی نیست که با توبه و بازگشت به سوی خدا قابل بخشش نباشد و خداوند آن را بنخشد. شما نیز با توبه و بازگشت به سوی خدا می توانید حتما گذشته را جبران کنید وبه سوی خدا بازگردید و مانند سابق بیشتر به خداوند نزدیک باشید، توبه همان پشیمانی قلبی و ترک گناه است توبة از هر گناهی دو رکن اساسی دارد:
1- پشیمانی از گناه.
2- عزم بر ترک آن. امام علی(ع) می فرماید : "توبه به دل پشیمان شدن و به زبان آمرزش خواستن و به اندام ترک نمودن است".(1) بر این اساس می توان گفت :
حقیقت توبه، پشیمانی از گناه و قصد و عزم جدی برای ترک آن است. اگر کسی به این حالت دست یافت، حقیقت توبه در او محقق شده است.
توبه واقعی و طلب مغفرت قطعا فائده دارد و مورد قبول خداوند قرار می گیرد، در توبه مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است ... توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. قرآن کریم مى فرماید: ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همهء گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است .(2)توبه حقیقی نه تنها آثار وضعی و تکلیفی گناه را محو می کند و گناهکار را از گناهان پاک می نماید، بلکه گناهکار توبه کننده را محبوب خدا می سازد. قرآن کریم می فرماید: «اِنّ الله یحبّ التوابین؛(3) خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد». کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می کند؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد، چنان که پیامبر فرمود:«التائب من الذنب کمَن لا ذنب له(4) کسی که از گناه توبه کند (خداوند همه گناهان او را می آمرزد و) همانند کسی می شود که هیچ گناهی نکرده است».
البته برای این که بتوانید بر توبه خود باقی بمانید باید یک بررسی در نوع گناهانی که انجام می داده اید، انجام دهید و ببینید علت ها و زمینه ها و مقدمات گناهان شما چه بوده است، و از آنها دوری کنید، مثلا اگر بودن در محیط کاری که مردان در آن هستند شما را به گناه می اندازد ،حتما سعی کنید با تغییر شغل ،خود را در محیط امن تری قرار دهید . و در ضمن با انجام کارهای خیر وخداپسندانه و عبادت بر کفه اعمال خیرتان بیافزایید. چرا که حسنات و کارهای خوب ، سیئات و کارهای بد را پاک می کندإِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات(5)
البته حسنات و نكوكاريها، سيّئات و بدكاريها را نابود مىسازد.
برای اطلاعات بیشتر می توانید با بخش تلفنی به شماره 09640 تماس بگیرید یا در مکاتبه های بعدی با توضیح بیشتر در مورد گناه راه های پیش گیری و درمان را از ما بخواهید.
در انتها توصیه می کنیم حتما ازدواج کنید و در اولین فرصت که خواستگار مناسبی برای تان آمد ازدواج کنید، چرا که با ازدواج بسیاری از گناهانی که در جوانی انسان را تهدید می کند، از انسان فاصله می گیرد و تا حد بسیار زیادی آرامش را به انسان هدیه می کند و به خاطر همین است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: هیچ اساس و بنیانی در اسلام گذارده نشده که نزد خدا محبوب تر از ازدواج باشد. (6) هر کسی دوست دارد خدا را ملاقات کند در حالی که ظاهر و باطن او پاک و مطهر باشد، ازدواج کند (7) که ازدواج سبب حفظ نصف دینش می گردد. (8)
پی نوشت ها:
1. محمد محمدي ريشهري، ميزان الحكمه، دار الحديث، 1416 ه.ق، ج 2، ص 997، ماده "ذنب".
2 .سوره زمر، آیه 53.
3. سوره بقره آیه 222.
4. کلینی، اصول کافی، ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى ، كتاب فروشى علميه اسلاميه ،ج 3، ص 109.
5. هود11)آیه 114.
6. محمد بن الحسن الحر العاملي، وسائل الشيعه، الناشر: مؤسسه آل البيت، قم، سنه النشر/1409 ه.ق، ج 14 ،ص3.
7. همان، ص 25.
8. همان، ص5.






