با عرض سلام وخسته نباشی در زندگی بعضی مواقع به انسانهای شراب خوار که مواجح میشوید وبه آنها میگوید که خوردن شراب حرام است جواب می دهن که احکام فرموده که هر چیزی که انسان را از حالت عادی خارج کند حرام است ولی ما به مقداری مصرف میکنیم که از حالت عادی خارج نمی شویم حال چه جوابی به آنها باید داد تا از این عمل زشت ونا پسند دست بردارند با تشکر فراوان از زحمات شما
با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
یکى از مسلّمات اسلامى این است که احکام شرعى تابع و برگرفته از مصالح و مفاسد واقعى است، یعنى هر امر شرعى به علت مصلحت ضرورى است و هر نهى شرعى ناشى از مفسدهاى است که باید ترک شود. خدا براى این که بشر را به یک سلسله مصالح واقعى که سعادت او در آن است برساند، امورى را واجب یا مستحب کرده است. براى این که بشر از مفاسد دور بماند، او را از پارهاى کارها منع نموده است و آن ها را حرام دانسته. اگر مصالح و مفاسد نبود، نه امرى بود و نه نهیى. حکمتها به گونهاى است که اگر عقل انسان به آنها آگاه گردد، عقل نیز همان حکم را مىکند که شرع بیان کرده است.(1)
از جمله احکام شرعى برگرفته از مصالح و مفاسد واقعى، حرمت نوشیدن شراب، چه کم و چه زیاد آن است، که در آیات به نحو صریح بیان شده است. قرآن به صراحت از آن نهی کرده است و می فرماید: "يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُون(2)اى اهل ايمان! جز اين نيست كه همه مايعات مست كننده و قمار و بتهايى كه [براى پرستش] نصب شده و پاره چوبهايى كه به آن تفأل زده مىشود، پليد و نجس و از كارهاى شيطان است. پس از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد.
در روایات نیز حرمت شراب به صورت مفصل و با ذکر آثار نامطلوب آن بیان شده است.
از مولاى متقیان سؤال شد: آیا شما فرمودی که شراب از دزدى و زنا بدتر است، فرمود: "بلى، زنا کننده شاید گناه دیگرى نکند، ولى شراب خوار، چون شراب بخورد، زنا مىکند، آدم مىکشد، نماز را ترک مىکند."(3)
از امام باقر سلام اللَّه علیه سؤال شد که بزرگترین گناه کبیره کدام است؟ فرمود: "شراب خواری، خداوند به چیزى چون میخوارى نافرمانى نشده ! ممکن است شخص نماز واجب خود را ترک کند و با مادر و دختر و خواهر خود زنا کند، در حالى که مست و لایعقل باشد."(4)
به نظر می رسد این چند جمله به خوبی گواه بر حرمت خوردن شراب و لو به مقدار کم باشد. برای اطلاع بیشتردر این زمینه و آثار آن به تفسیر نمونه اثر آیت الله مکارم شیرازی، ج2، ص 125 و گناهان کبیره اثر شهید دستغیب، ج 1 مراجعه نمایید.
بر این اساس، خوردن شراب، هر چند هم کم خورده شود، حرام و اثر خود را خواهد داشت. کافی است از کسانی که ادعا می کنند"احکام فرموده که هر چیزی که انسان را از حالت عادی خارج کند حرام است. ولی ما به مقداری مصرف می کنیم که از حالت عادی خارج نمی شویم"بپرسید در کجای احکام و در کجای شریعت مقدس به این مطلب اشاره شده و یا کدام یک از بزرگان از فقها چنین فرموده است؟در حالی که امام صادق علیه السلام فرمود: هر چیزی که مستی آور است پس کم آن هم حرام است. فردی به یشان عرض کرد آن قدر آب به رویش می ریزیم تا مستیش برود. حضرت فرمود : چگون آب حرام خدا را حلال می کند؟ از خدا بترس و آن را نیاشام.(5)
مطمئن باشید پاسخی نخواهند داشت. زیرا ادعای ایشان، بهانه ای بیش نیست که ناشی از عدم آگاهی نسبت به دستور های دینی و نادیده انگاشتن مسائل شرعی است. سپس آیات و روایات فوق را به عنوان شاهد بر گفتار خویش نقل کنید و ضمن بیان قسمتی از نظریات دانشمندان روان شناس و پزشکان را در مورد زیان های شراب که در منابع فوق نقل شده، از ایشان بخواهید تا شراب، مایه تباهى و فساد جامعه، و عامل انواع بیماری هاى جسم و جان را ترک کنند.
پی نوشت ها:
1. مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، انتشارات صدرا، تهران، ج 20، ص 52.
2. مائده(5) آیه 90.
3. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه.ش، ج6، ص 403.
4. شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، مؤسسه آل البيت عليهمالسلام قم، 1409 ه.ق، ج 25، ص 313.
5. شهید دستغیب، گناهان کبیره، دفتر نشر اسلامی، ج 1، ص 235.
