سلام
یک سوال فرستاده بودم در مورد شخص وسواس درنهی از منکر حالا کمی از وضعیتش هم بگم:
این شخص قبلا که کمتر به این مسائل توجه میکرد این مشکلات براش پیش نمیامد حالا که مثلا روی یک مساله حساس شده هی آن مساله براش پیش میاد مثلا تا چند وقت پیش حساسیت شدیدی گرفاته بود نسبت به چراغ هایی که مغازه داران روشن میکنند هی در ذهنش می آمد نکنه اسرافه نکنه وظیفه ای برای تذکر داشته باشه حالا هم مشکلی دارد که در نامه ای که نوشتم شرح شد البته تو زمینه های دیگه هم کم و بیش شک میکنه ولی این مورد یعنی نهی از منکر دیگه خیلی حاد شده
با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
امر به معروف و نهی از منکر دو وظیفة مهم هر انسان است. برای انجام آن شرایطی است که باید آنها را مورد توجه قرار داد. اگر تمام شرایط را دارا باشد، امر به معروف و نهی از منکر واجب می باشد. اگر بعضی از شرایط امر به معروف موجود نباشد،امر به معروف و نهی از منکر واجب نیست. (1)
از جمله شرایط امر به معروف و نهی از منکر آن است که کسی که امر به معروف و نهی از منکر می کند، باید معروف و منکر را بشناسد. یقین داشته باشد به وجوب معروف و حرمت منکر ،یعنی بداند که آنچه شخص مکلف به جا نمىآورد، واجب است. آنچه به جا مىآورد، باید ترک کند. بر کسى که معروف و منکر را نمىداند، امر به معروف واجب نیست. هم چنین باید احتمال بدهد امر و نهى او تأثیر مى کند، پس اگر بداند اثر نمىکند ،واجب نیست.
در فرض سوال شما اول باید مصداق اسراف بودن چراغ هایی که مغازه داران روشن می کنند روشن شود تا کار حرام باشد و نیاز به نهی از منکر در حالی که مصداق اسراف بودن عمل مغازه داران محل تامل است. زیرا برای تبلیغات و ...نیاز به این روشنایی دارند. علاوه بر آن که بر فرض که ثابت شود حرام است در صورتی نهی از منکر لازم است که احتمال بدهد امر و نهى او تأثیر مى کند، اگر بداند اثر نمىکند، واجب نیست.
پرسشگر گرامی با توجه به سابقه این فرد به نظر می رسد ایشان مبتلا به وسواس باشند که خود شما هم به این مطلب اشاره کرده اید. وسواس در مورد احکام و دستورهای دینی مانند طهارت و نماز ، نهی از منکر و ....نوعی بیماری تلقی می شود. این بیمارى از طرفی ناشى از اشتباه در فهم احکام دینى و در واقع اصل دین اسلام مىباشد که حقیقتش انحراف فکرى و از طرف دیگر، اعمال و رفتارهایى به این فکر غلط و اندیشه باطل دامن زده و آن را به صورت یک عادت درآورده است.
آنچه در ابتدا نیاز به درمان دارد، فکر و ذهن فرد نسبت به دین اسلام و احکام دین است. این بیمارى در سایه تلقینات شیطانى ایجاد شده و برخى از عوامل دیگر آن را تشدید نموده، حتى ذهن و فکر فرد را در تسخیر خود قرار داده و مفهوم غلطى را از نماز و طهارت و عبادات در ذهنش قرار داده است. براى درمان بیمارى ابتدا باید فکر اشتباه و غلط خود را اصلاح نماید. سپس رفتارهاى متضاد و مخالف با آنچه تاکنون انجام مىداده، انجام بدهد.
یعنی در فرض سوال اول باید با مراجعه به رساله مرجع تقلیدش، احکام نهی از منکر را بیاموزد . سپس با رعایت آن ها عملکردی متضاد با آنچه تاکنون انجام مىداده، داشته باشد.
براى موفقیت بیش تر و اطمینان براى غلبه بر این بیمارى، توصیه می کنیم فرد مذکورحتما با بخش تلفنی این مرکز با شماره(09640)تماس گرفته و مشکل خود را با مشاوران ما در میان بگذارد و از راهنمایی آنان بهرمند شود.
همچنین مطالعه کتاب (وسواس؛پیدایش،رشد،علاج) تألیف استاد مصطفی زمانی (ره) و نشر انتشارات عصر ظهور برای ایشان خیلی مناسب است.
پی نوشت :
1. توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 619، ذیل مسئله 2791.
