با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
استخاره به معنای طلب خیر است؛ یعنی انسان از خداوند بخواهد که او را به نیکی و خیر برساند. متأسفانه بسیاری از مردم نمیدانند که استخاره چیست و در چه مواقعی میبایست استخاره کرد.
خداوند انسان را عاقل آفرید که با کمک عقل بتواند از گمراهی و ظلمت نجات پیدا کند.
عقل در تمام ابعاد زندگی چون چراغ هدایتی است که نورافشانی کرده و جهالت را از بین میبرد. عقل آن اندازه اهمیت دارد که در شرع یکی از منابع استنباط احکام به شمار آمده است و رابطه نزدیکی با شرع و دین دارد.
انسان عاقل میبایست در هنگام تصمیم بر هر کاری ابتدا عقل خود را حاکم کرده و از آن نظر بخواهد، مثلاً برای ازدواج، عقل میگوید: فردی را برای همسری برگزین که دارای اصالت خانوادگی بوده و از اخلاق و ایمان برخوردار باشد. فهم این موضوع همگانی است. کیست که نداند؟
پس در مورد ازدواج انسان ابتدا به عقل مراجعه کند.
عامل دیگری که همسو با عقل است، مشورت است که میتواند تأثیر بسیاری در رفع اضطراب و شک بگذارد. قرآن میفرماید: «و شاورهم فی الامر؛ ای پیامبر! در کارها با آنان مشورت کن». (1)
حال اگرانسان با عقل و مشاوره راه به جایی نبرد و هنوز زاویههایی پنهان و ناشناخته باقی مانده باشد، در این صورت برای اطمینان خاطر و نجات از حیرت و سردرگمی، نوبت به استخاره می رسد. برای گرفتن استخاره باید به شخص عالمی که با آشنا با معانی و اشارات قرآن باشد، مراجعه شود تا با راهنمایی این کتاب آسمانی، از حیرت و اضطراب بیرون آید.
بنابراین استخاره تنها در مواردی است که انسان در حیرت و سرگردانی مانده باشد. در امر ازدواج که امر مهمی است، مشورت با دیگران و کمک گرفتن از عقل مقدم بر استخاره است و چون به نتیجه رسید، نیازی به استخاره نیست، ضمن آن که استخاره هیچ لایه ی پنهانی را برای انسان آشکار نمی سازد، بلکه تنها نقش آن بیرون آمدن از تردید و دو دلی است و هیچ حکم شرعی نیز بر آن بار نمی شود، مثلاً اگر بر خلاف آن عمل نماید، مرتکب کار حرام نشده است گرچه اگر استخاره درموردش باشد عمل برطبق آن خوب است.
پس اول تعقل و بعد مشورت و تحقیق کنید و این موارد، جای استخاره نیست.
پینوشتها:
1. آل عمران (3 ) آیه 159.
