با سلام و عرض خسته نباشید خدمت شما
من از مقلدین آیت الله العظمی منتظری هستم و بنا بر رساله ایشان، یکی از شرایطی که مایع خارج شده از مرد حکم منی دارد زمانی است که هم همراه با لذت باشد و هم پس از بیرون آمدن بدن سست شود.
سؤال من این است که
اولا)منظور از شهوت چیست؟ آیا دقیقا حدی از شهوت که در لحظه انزال به فرد دست می دهد لازم است یا کمی لذت جنسی (در جسم یا حتی فقط در روح) کفایت می کند؟
ثانیا)منظور از سست شدن چیست؟ آیا این که لذت و میل جنسی فرد فروکش کند کافیست یا باید این سستی را در جسمش احساس کند؟ و اگر شک کند چه؟
با تشکر
با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
1. نمی توان برای شهوت جنسی حد و تعریفی بیان کرد. شهوت جنسی را هر انسان سالمی در درون خود احساس می کند و منظور از این مسئله هم همان شهوت جنسی است حال چه کم باشد و چه زیاد و چه در روح باشد و چه در جسم.
2. منظور از سستی ، سستی در بدن و جسم انسان است و این سستی معمولا همراه با فروکش کردن میل جنسی رخ می دهد و همان کافی است .
اگر شک در هر یک از موارد شهوت و سستی وجود داشته باشد به صورتی که اطمینانی به وجود آن دو یا یکی از آنها نباشد ، حکم به خروج منی داده نمی شود و فرد محکوم به جنابت نیست مگر اینکه به خروج منی یقین داشته باشد. (1)
پی نوشت:
1. آیت الله منتظری، توضیح المسائل، م 384.
