سلام. من یک دختر مسلمان زاده هستم که اگرچه در انجام کارهای شرعی و واجب کوتاهی کرده ام اما حس بسبار بسیار نزدیکی با خدای واحد دارم بطوریکه ساعت ها در تنهایی خود با او حرف میزینم و با قلبی سرشار از ندامت برای اشتباهاتم طلب بخشش میکنم. من مدتی است که چیزی را هر لخظه از خدا طلب میکنم که از نظر خیلی ها نزدیک به محال است و برای بدست اوردنش باید بسیار خوش اقبال بود. اما من همچنان مصمم و با یک ایمان قوی معتقدم ان را بدست خواهم اورد و هدام در خواسته ام از خدا اصرار میورزم. و در این چند روز اخیر بارها با گریه و گاهی کمی گلگی از او خواسته ام که اجابت کند. امروز در حال تمیز کردن منزل بودم و دایما با خدا رازونیاز میکردم و خواسته ام را تکرار میکردم که ناگهان مثل یک انسان برق گرفته این ایه در ذهنم خطور کرد :
"رب اشرح لى صدرى ويسر لى أمرى
از انجایی که متاسفانه مدت طولانی است که قران نمیخوانم این سوره را اصلا در ذهن نداشتم و فراموش کرده بودم. حالا سوال من این است که این خود میتواند نشانه ای باشد یا نه؟
با تشکر ا ز شما
با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
به چند نکته توجه کنید:
1- خداوند در آیات بسیاری از قرآن شرط بخشش خود را توبه و جبران گذشته معرفی کرده است: «هر کسی کار بدی انجام داده یا به خود ستم روا داشته (اگر) از خداوند طلب آمرزش کند، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت».(1)
2- استجابت دعا شرایطی دارد و موانعی که برای اجابت دعا باید شرایط را فراهم و موانع را برطرف نمود. از جمله مهم ترین موانع استجابت دعا، انجام گناه است. در دعای کمیل می خوانیم: " اللهم اغفر لی الذنوب التی تحبس الدعا". معلوم می شود برخی گناهانی که دعا را باز میگرداند و مانع استجابت میشوند.
البته اجابت دعا همیشه آن نیست که خواسته انسان به همان گونه و در همان زمانی که توقع دارد، برآورده شود. گاهی انسان خواستههایی دارد که برآورده شدنی نیست، یا اگر مستجاب شود، به ضرر او یا دیگران است، و او نمیداند، یا اجابت دعا به مقدمات و شرایطی نیاز دارد که فراهم نیست، یا زمان آن هنوز فرا نرسیده و ....
با توجه به این نکته می گوییم :
خطور آیه "رب اشرح لى صدرى ويسر لى أمرى"به ذهنتان را نمی توان یک نشانه قطعی دانست. اما بر اساس مفاهیم دینی گاهی میزان ایمان و باور ،صداقت، «اعتماد » و «حُسن ظن» انسان به خدا از طریق تأخیر استجابت و یا عدم استجابت دعاها مورد آزمایش قرار می گیرد، یعنی تأخیر در استجابت دعا برای این هدف است که فرد«حقیقت ایمان » و جوهر وجودی خود و میزان «حُسن ظن» خود به خدا را آشکار نماید، میزان دلبستگی و علاقه و ایمانش به حقانیت خدا را نشان دهد. آیا تا آن جا با خداست و او را قبول دارد که خدا تابع او باشد و دعاها و خواسته هایش را اجابت کند یا خود را عبد و بنده تابع خدا می داند؟
چه بسا یکی از مهم ترین آزمایش های خداوند برای بندگان خوبی چون شما تاخیر در اجابت ها و سنجش میزان صبر و حسن ظن شما به خدا باشد. امام صادق (ع) می فرماید.
« اصل و اساس حُسن ظن به خدا، ریشه در «حُسن ایمان» و «سلامت دل» دارد. علامت و نشانه اش این است که هر چیزی را که می بیند (و هر راحتی و گرفتاری به او می رسد) با چشم بصیرت و پاک، و نگاهی ارزشمند به آن نگرد». (2) پس صبور با شید و به رحمت الهی امیدوار.
3- خوب است بدانید:
دعا به تنهایی راه حل صد در صدی برای حل مشکلات نیست؛ زیرا خداوند نظام هستی و گردش امور و تمام فعل و انفعالات را بر پایه دو دسته عوامل مادی و معنوی استوار ساخته است. درست شدن هر کاری و نتیجه گرفتن از هر اقدامی، علل و اسباب مادی یا معنوی خود را دارد. انسان برای رسیدن به مقصد و دستیابی به هدف، باید راه آن را بیابد و به دنبالش حرکت کند تا به نتیجه برسد. دعا، یکی از مجموعه عوامل معنوی است. از این رو، دعا بدون کار و تلاش و تدبیر و برنامهریزی نتیجهای ندارد.
در صورت تمایل می توانید از خواسته خود برای ما بگویید، در صورت امکان راهنمایی های دیگری نیز به حضور شما تقدیم خواهد شد.
موفق باشید.
پینوشتها:
1. نساء (4) آیه 110.
2. محدث النوري، مستدرك الوسائل، مؤسسه آل البيت، قم، 1408 ه.ق، ج2، ص110.
