لطفاحدومرزصله رحم یاارتباط بین اقوام نزدیک رابیان فرمایید. مثلا بااقوام نزدیک که ارتباط با اوباعث افتادن به گناه ودرگیریهای خویشاوندی می گردد چه حکمی دارد؟قطع رابطه باچنین شخصی ، قظع رحم محسوب نمی شود؟
با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
فلسفه صله رحم، زنده نگه داشتن روح دوستى و انسجام اخلاقی و اجتماعى است. در این میان خویشان و اقوام در اولویت توجه و دوستى قرار دارند. «صله رحم» براى خوشبینى و تقویت روح خیر خواهى در انسان نسبت به خویشان است.
مقصود از ارحامی که باید مورد صله قرار بگیرند، پدر و مادر و پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها ، برادر ان و خواهران و فرزندان شان، عمو و عمه و دایی و خاله و فرزندان شان هستند و مقصود از صله رحم که اسلام فرموده، آن است که انسان از حال خویشان مطلع باشد. اگر مشکلى دارند، در حد توان حل کند. لازمه این کار آن نیست که حتما به خانه افراد بروند، بلکه اگر به وسیله تلفن و نامه هم از حال آن ها با خبر شوند، کافى است. در حدیثى نقل شده که «صلوا ارحامکم و لو بالسلام؛ صله رحم کنید، گر چه با یک سلام کردن باشد».(1) بنابراین قطع رحم جایز نیست، اما صله رحم نیاز به ارتباط نزدیک داشتن نیست.
صله رحم با تمام آثار و فواید دنیوی و اخروی زیادی که دارد در برخی مواقع استثنائاتی هم دارد که بستگی به شرایط افراد دارد، ازجمله؛حضور در مجالسی که افراد حاضر در آن آشکارا گناهان مىکنند و رفتن به خانه آن ها موجب آلودگی به گناه و اثر پذیری از گناه آن ها در اعضای خانواده یا خود فرد باشد، در این گونه موارد لازم است که رفت و آمد قطع شود ولی صله رحم با تلفن و احوال پرسی ادامه یابد،
البته اگرحضور شما در آن مجالس موجب شود که آن ها گناه خود را ترک کنند، یا حداقل گناه خود را کم نمایند، رفتن به خانه ایشان اگر موجب آگاهی آن ها می شود مطلوب است.
ناگفته نماند برای حضور موثر در این مجالس ابتکار عمل هایی لازم است که می توانید ضمن تماس با بخش تلفنی این مرکز به شماره (09640)، آن موارد را جویا شوید.
پی نوشت :
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت - لبنان، 1404 هجرى قمری، ج74، ص 162 .
