با سلام و عرض خسته نباشید
یه سوال خیلی خیلی مهم داشتم و می خوام اگه میشه با ذکر منبع یه پاسخ صحیح به سوالم بدید و سوالم اینه که :
بلال حبشی دقیقا در چه زمانی و کدام اذان را میگفت و یا حداقل در بیشتر مواقع کدام اذان را در زمان پیامبر می گفت؟
خیلی ممنون
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباط ¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
اولین اذانی که در زمین به صورت رسمی گفته شد، مدینه بود. این اذان در خانه ای نزدیک مسجد النبی (ص) بود. شخصی به نام نوار ام زید بن ثابت می گوید: خانه من بلند ترین خانه ها بود که پیرامون مسجد قرار داشت. پس بلال می آمد و روی آن اذان می گفت. این اذان گفتن از آغاز در همان جا بود، تا آن گاه که رسول خدا (ص) مسجدش را بنا نهاد که پس از آن در پشت بام مسجد اذان می گفتند.[1]به نظر می رسد اذان در سال اول هجری تشریع شد. برخی گفته اند در سال دوم هجری تشریع شد .(2 )
کیفیت اذان بلال به این صورت بوده که از پيامبراكرم(ص)نقل شده است.
پيامبراكرم(ص) فرمود: وقتى به معراج رفتم... مشاهده كردم فرشتهاى اذان مىگويد که در آسمان قبل از آن شب ديده نشده بود.
فرشته گفت: الله اكبر، الله اكبر. خداوند فرمود: بندهام راست مىگويد؛ من بزرگترم (از آنكه به وصف در آيم). او گفت: أشهد أن لا اله الا الله، أشهد أن لا اله الا الله. خداوند فرمود: راست مىگويد، خدايى جز من نيست. ادامه داد: أشهد أن محمدا رسولالله، أشهد أن محمدا رسولالله. فرمود: راست مىگويد، محمد(ص) بنده من و پيامبرى است كه او را برگزيده ام. گفت: حى على الصلوة، حى على الصلوة. فرمود: راست مىگويد بندهام دعوت مىكند به دستور واجبم، هر كه با رغبت و ميل به اميد ثواب به سوى اين دستور بشتابد، كفاره گناهان گذشته او است. باز فرشته گفت: حى على الفلاح، حى على الفلاح. خداوند فرمود: آرى، نماز صلاح و نجاح و فلاح است. پس از آن من امامت ملائكه را عهده دار شدم و نماز جماعتى با فرشتهها خواندم. چنانكه قبلا امامت انبياء را در بيت المقدس كرده بودم.[3] شهادت به ولایت علی (ع)جزو اذان نیست ولی گفتن ان به عنوان تبرک و طبق روایاتی که داریم ثواب و پاداش دارد. برای اگاهی بیشتر به سایت http://www.hawzah.net/fa/magart.html?MagazineID=6439&MagazineNumberID=72... مراجعه نمائید .
پی نوشت ها :
1. حقی بروسوی، اسماعیل، تفسیر روح البیان، ج ۸، ص ۲۶۱، ناشر، دارالفکر، بیروت.
2. ابوداوود سجستانی، سلیمان، سنن، استانبول، 1401، ج ا، ص 347.
3. صدوق، من لایحضره الفقیه، چهار مجلدی، چاپ آخوندی، چاپ پنجم، ج 1، ص 188؛ عاملی، شیخ حر، وسائل الشیعه، قم، موسسه آلالبیت، 1409هـ ق، ج 4، ص40.






