شوری چشم

در ابتدا باید اشاره شود که اصل شور چشمی قابل انکار نیست. ولی علل مسئله، از دیدگاه دانش بشری کاملاً مشخص نمی‏باشد، هر چند نظریه‌هایی ابراز شده است، از آن جمله گفته شده:
در برخی از چشم‏ها نیروی مغناطیسی خاصی نهفته است که کارآیی زیادی دارد، حتی با تمرین و ممارست می‏توان آن را پرورش داد. همچنین، خواب مغناطیسی از طریق نیروی مغناطیسی چشم‏ها است.
"اشعه لیزر" شعاعی است نامریی و توانسته کاری کند که از هیچ سلاح مخرّبی ساخته نیست. حال پذیرش وجود نیرویی در برخی چشم‏ها که از طریق امواج به خصوصی در دیگران اثر بگذارد، امر عجیبی نخواهد بود.
چه این که روح انسان بر اثر ریاضت‏ها به درجه‏ای می‏رسد که آثاری در جسم بر جای می‏گذارد، حال جسم گاهی اعضای بدن است که شمشیر و سوزن و میخ و آتش در آن اثر نمی‏کند و گاهی چشم است که می‏تواند آثاری را بر جای گذارد که چشم زخم از آن جمله باشد.(1)
پس اگر چه علل و عوامل مسئله از جهت علمی کاملاً روشن نمی‏باشد، اما جایی برای انکار وجود ندارد و نظریه‏های علمی نمی‏تواند خلاف آن را ثابت کند.
مرحوم طباطبائی(ره) در این رابطه می گوید: چشم زدن نوعی از تأثیرات نفسانی است و دلیل عقلی بر نفی آن نداریم، بلکه حوادثی دیده شده که با چشم زدن منطبق است و روایاتی طبق آن وارد شده، دلیلی ندارد که آن را انکار نموده و بگوییم عقیده خرافی است».(2)
توجه به نکات زیر، شما را در رسیدن به جواب راهنمایی می کند:
1))گفتنی است که چه بسا بیش از تاثیری که شوری چشم دیگران در زندگی ما دارد، خود همین تلقین که ما با دیدن فرد شور چشم انتظار حادثه بد را می کشیم در عملکرد ما اثر گذاشته و به تجربه ثابت شده است که قدرت تخریبی همین تلقین به مراتب بیشتر از اثر چشم شور است. لذا نه تنها حوادثی که هر بار با آمدن آن فرد خاص برای شما و اطرافیانتان رخ می دهد اتفاقی نیست. بلکه دقیقا غالب آن رویدادهای تلخ با آمدن و حضور آن فرد مرتبط می باشد، زیرا همین تلقین در ضمیر ناخودآگاه شما و سایر افراد باعث می شود که خود به خود انتظار حادثه بدی را می کشند. شبیه همین انتظاری که هم اکنون شما به صورت ناخواسته در این مورد دارید.
2)) باید توجه داشت در برخی مواقع شور چشم بودن افراد ربطی به گناهان و اعتقادات آنها ندارد و صرفا یک قدرت ویژه و انرژی مضاعف ناخواسته می باشد که با عوامل طبیعی و فیزیکی و یا ژنتیکی در چشم افراد ظاهر می شود. (3)
3)) در رفع این مشکل به روایت جالبی از امام صادق(ع) بر می خوریم:
"چشم [زخم] حق است و تو از خودت در امان نیستی، نیز نسبت به دیگران از خودت، اگر در این مورد ترسیدی بگو: ما شاءالله [لا حول و] لا قوّة إلاّ بالله العلیّ العظیم،(4) این جمله سه بار ادا شود".
نیز امام صادق(ع) فرمود: "اگر از چیزی نسبت به برادر مؤمنت تعجب کردی، در حق او دعا کن. زیرا چشم زخم حق است".(5)
4))دوری از حسادت نسبت به دیگران، قانع بودن به نعمت الهی هر چند ناچیز و اندک باشد، در رفع این حالت موثر است. هم چنین انسان باید بداند که بسیاری از نعمت های الهی آزمایش انسان ها است، پس اگر نعمتی در دست کسی دید، نشان لطف خداوند یا سعادت او نداند. چه بسا این نعمت به خاطر انجام ندادن شکر آن، عذاب دردناکی در آخرت برای او فراهم اورد.

پی‌نوشت‏ها:
1. ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، نشر دار الکتب الاسلامیه تهران، بی تا ج 24، ص 426.
2. علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، نشر جامعه مدرسین، قم، بی تا ، با ترجمه، موسو ی همدانی، ج 19، ص251 .
3. ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، نشر دار الکتب الاسلامیه تهران، بی تا ج 24، ص 424.
4. مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحارالانوار، ج 60، ص 26، ح 23 ، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم؛ 1403ق.
5. همان، ‌ص 25، حدیث 19.