آیا پیامبر از باطن و یا نیت بعضی از اصحاب خاص خود مانند ابوبکر عمر طلحه وزبیر و ... آگاه نبود و اکر آکاه بود چرا قبل از رحلت خود جلوی حوادث بعدی را نگرفتند که مشکلات بعدی بروز نکند؟اصحابی که در بعد به پیامبر خیانت کردند
با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در ابتدا باید اشاره شود که پیامبر (ص) و سایر معصومان، گرچه دارای علم غیب بودند و در موارد محدودی از علم غیب خویش استفاده می کردند ولی در امور عادی زندگی و رفتار با مردم و عزل و نصب ها و روابط با افراد و ازدواج ها و. . . همانند مردم عادی رفتار می کردند و بر اساس مشیت و اراده خداوند، حق نداشتند که از راه علم غیب کارها را انجام دهند، پیامبر(ص) در مواردی اقدام به جنگ می کرد که به حسب ظاهر در آن محاسبه پیروزی شده بود اما سپاه اسلام به پیروزی نرسید بلکه شکست خورد، مانند جنگ احد. یا مسئولیتی را به برخی ها که به حسب ظاهر شایستگی داشتند واگذار می کرد که بعدا از آنان کارهای خلاف سر می زد، مانند سپردن مسئولیت سپاه به خالد بن ولید و فرستادن وی به سوی قبیله «بنی جذیمه» که خالد، افراد بیگناهی را کشت و اموال مردم را به ناحق تصرف نمود، سپس پیامبر (ص)، علی(ع) را به سوی آن قبیله اعزام نمود و خسارات وارده به آنان را جبران کرد و از آنان دلجویی نمود و رضایت آنان را به دست آورد. (1)
چنانکه در قسمتی از خطبۀ غدیر پس از اشاره به آیه: «آمِنُوا بِالله وَ رَسُولِهِ وَالنَّورِ الَّذي أُنْزِلَ مَعَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلي أَدْبارِها أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ» به آنچه (بر پيامبر خود) نازل كرديم- و هماهنگ با نشانههايى است كه با شماست- ايمان بياوريد، پيش از آنكه صورتهايى را محو كنيم، سپس به پشت سر بازگردانيم، يا آنها را از رحمت خود دور سازيم، همان گونه كه «اصحاب سبت» [گروهى از تبهكاران بنى اسرائيل] را دور ساختيم و فرمان خدا، در هر حال انجام شدنى است!؛ رسول خدا فرمود : «به خدا سوگند كه مقصود خداوند از اين آيه گروهي از صحابه اند كه آنان را با نام و نسب مي شناسم ليكن به پرده پوشي كارشان مأمورم. » که البته این فرمان می تواند جنبۀ امتحان و آزمایش داشته باشد. (2)
نكته بعد اينكه: مسلماً تصریح پیامبر به نام و بطور علنی، آتش کینه و جنگهای داخلی را شعله ور می کرد و این با توجه به کثرت منافقان به مصلحت اسلام نو پا نبود مهمترین کار پیامبر زدودن شرک و بت پرستی آشکار از جامعه و برقراری کلمه توحید بوده است نه مبارزه آشکارا با پدیده نفاق. مبارزه علنی با نفاق، مأموریت خطیری است که بر عهده آخرین وصیّ پیامبر نهاده شده است.
وانگهی در آن عصر که زمان غربت اسلام بود ، ابوبکر وسایر افراد نامبرده در پرسش اسلام آورده بودند و از شخصیتهای مهم عصر پیامبر بود. هنوز ولایت را غصب نکرده و نسبت به حضرت زهرا نیز اهانت نکرده بود. وسایر امور مانند جنگ جمل را به وجود نیاورده بود. در آموزه های دینی وضع فعلی انسان ها ملاک است.
پي نوشت :
1. دکتر آیتی، تاریخ پیامبر اسلام، تهران، نشر دانشگاه تهران، 1378هـ. ش، ص 578 ـ 580
2. ر. ك : طبرسي، الاحتجاج، مشهد، نشر مرتضي، 1403هـ. ق، ج 1، ص 61.
3. ر، ک: به مسائل کلی امامت، آیت الله امینی نشر بوستان کتاب قم 1385 ش ، ص 424.
