:آیا پیامبر اسلام(ص) بوسیله شیر مسموم یک زن یهودی شهید شده؟
آیا پیامبر اسلام(محمد(ص)) شهید شده بوسیله شیر مسموم یک زن یهودی-من از هر کی میپرسم یه چیز میگه!
در اینکه حضرت محمد(ص) شهيد يا به مرگ طبيعى از دنيا رفته است اختلاف است. بعضی مورخان و سيرهنويسان باور دارند پيامبر(ص) با مرگ طبيعى از دنيا رفته است. این قول ازشهرت بیشتر برخور دار است .برخى ديگر عقیده دارند حضرت به شهادت رسیده است .این امر درپی مسمومیت حضرت اتفاق افتاده است. ماجراى مسموميت و شهادت حضرت را اين گونه نوشتهاند: پس از فتح خيبر «زينب» دختر «حارث» و همسر «سلاّم بن مشكم» يهودى گوسفندى را بريان كرد و پرسيد كه رسول خدا(ص) به كدام عضو گوسفند بيشتر علاقهمند است، به او گفته شد: ذراع (پاچه). پس پاچه آن را بيشتر به سم آغشته كرد و بقيّه اعضاى آن را نيز با سمّ آلوده ساخت و آن را به عنوان هديه براى رسول خدا(ص) آورد. پيامبر(ص) قدرى از آن را در دهان گذاشتند، اما فرو نبرده و از دهان بيرون انداختند و فرمودند: اين استخوان به من خبر داد كه مسموم است. بشر بن براء بن معرور كه همراه رسول خدا(ص) بود، قدرى از آن گوشت را خورد و به همين جهت از دنيا رفت. رسول خدا(ص) زينب را خواست و حقيقت امر را جويا شد، او هم اعتراف كرد؛ پيامبر(ص) از او پرسيدند: چه چيز تو را به اين كار واداشت؟ گفت: با قبيله من چنان كردى كه بر خودت پوشيده نيست، پيش خود گفتم! اگر پادشاه باشد، با اين كار از دست او راحت مىشوم و اگر پيامبر باشد، از مسموم بودن آن آگاه مىشود؛ حضرت او را عفو كرد. ابن اسحاق گزارش می دهد: «رسول خدا در معرض وفات خود به «امّ بشر» دختر «براء بن معرور» که برای عیادت وی آمده بود گفت: از همان خوراکی که با برادرت در «خیبر» خورده، اکنون رگ دلم قطع می شود. بدين جهت است كه مسلمین پيامبر(ص) را داراى مقام شهادت مىدانند.(2) پیامبر (ص) در هنگام رحلت- با اشاره به مسمومیت خویش در خیبر - فرمود: « پیامبر و وصی شهید می شود». (3)
در پایان اظهار می داریم که اظهار نظر قطعی دراین باره مشکل است
پی نوشت ها:
1. ابراهیم آیتی، تاریخ پیامبر اسلام، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ چهارم، ص 507 ، ابن هشام، السيرة النبوية، بيروت، دار احياء التراث العربى، ج 3، ص 367-6-368
2 . ابن هشام، السيرة النبوية، بيروت، دار احياء التراث العربى، ج 3، ص 367-6-368
3. محمدباقر مجلسی، بحار الانوار ، بیروت، موسسه الوفاء، ج 17، ص 405 شیخ عباس قمی، منتهی الامال، قم، موسسه انتشارات هجرت،1378 ، ج1، ص 206-207.






