سلام من حدود يك سال و نيمه كه ازدواج كردم قبل از ازدواج يعني روز خواستگاري همسرم به من گفت كه مانتويي هست و شال سرش ميكنه و با آرايش ميره بيرون از خونه و من هم چون اون زمان برام زياد مهم نبود قبول كردم ولي الان كه به گناهش پي بردم وقتي به همسرم ميگويم كه حجابشو حفظ كنه حرفمو گوش نميكنه و ميگه من همينم و خودت روز اول قبول كردي و اگه مجبورش كنم كه قهر ميكنه حالا آيا من ميتونم اجازش ندم كه از خونه بياد بيرون و من خودم هم ديگه با همسرم نيام بيرون ؟ مثلا براي رفتن به پارك . ميشه كامل توضيح بدين كه وظيفه من چيه و بايد چيكار كنم كه گناهي به گردن من نباشه و يه سوال ديگه هم دارم اين كه همون روز خواستگاري از من خواسته بود كه هميشه ريشامو با تيغ بزنم و قبول كردم ولي الان ميخوام اين كارو تركش كنم ولي همسرم ميگه بايد ريشاتو با تيغ بزني و خودت قبول كردي و ... حالا وظيفه من چيه بايد چيكار كنم كه گناهي به گردن من نباشه .
پرسش گر گرامی اشتباه از خود شما بوده که در جلسه خواستگاری قبول کرده اید که همسرتان با آرایش باشد، البته مانتو پوشیدن و شال کردن اگر همراه با حجاب کامل باشد و تحریک کننده هم نباشد از نظر شرعی حرام نیست. ولی ارایش در بیرون از خانه به هیچ وجه جایز نیست و این کار شما در قبول کردن این نوع پوشش، باعث این همه مشکل شده است.
در هر حال شما از نظر شرعی حق دارید که ایشان را از بیرون رفتن از خانه منع کنید و یا با ایشان به خاطر حجاب یا آرایش بدشان، بیرون و تفریح نروید، ولی این کار اثر عمیقی ندارد و بهتر است با بحث علمی و از طریق محبت وارد شوید و از حرکاتی که بوی اجبار می دهد اجتناب کنید.
توصیه می کنیم کتاب هایی که در حجاب نوشته شده را مانند کتاب شهید مطهری و ... را در اختیار ایشان قرار دهید و ایشان را برای بحث علمی با مراکز فرهنگی مانند این مرکز شنا کنید. و با محبت بیشتر به ایشان بفهمانید که در صورت آرایش نکردن ، ایشان را بیشتر دوست می دارید. و در هر حال اگر اصرار بر ارایش یا حجاب بد داشتند، شما می توانید با ایشان بیرون نروید و یا ایشان را از آرایش منع کنید و یا اجازه بیرون رفتن را به ایشان ندهید.
اما در مورد سوال دوم تان می گوییم که در معصیت خداوند، اطاعت از هیچ فردی جایز نیست حتی همسر و یا پدر و مادر ،و این از فرمایشات پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله می باشد: لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِق (1)
در معصیت خالق و خداوند ،اطاعت از هیچ مخلوقی جایز نیست.
پس حتی اگر در خواستگاری قبول کرده باشید که ریش هایتان را از ته با تیغ بزنید، هیچ تعهدی در این زمینه ندارید و در برابر تراشیدن ریش از ته ،که حرام است، وظیفه تان ترک این کار است، حتی اگر قول داده باشید که از ته ریش تان را بتراشید، چون این کار حرام است و رضایت هیچ فردی به آن ، آن را حلال نمی کند و در این مورد وفاداری بر قول و قرار جایز نیست.
پی نوشت :
1. شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، 4 جلد، انتشارات جامعه مدرسين قم، 1413 ه. ق، ج 4،ص 381.
